ενας στους δεκα - θεατρικο - μεταναστες

https://athens.indymedia.org/local/webcast/uploads/enas_stous_deka_-_theatriko.pdf

πρεπει να είμαστε έτοιμοι

Η μαχη με τον φασισμο φαίνεται χαμενη .

Απ τη στιγμη που η κοινωνία δέχεται αδιαμαρτύρητα , σχεδον συμβιβασμένη , επιθέσεις , αδικίες , συμπεριφορές ( σαν αυτή στον Σακκα ή στον Σάββα Ξηρο )… τοτε εχεις να κανεις με έναν μεγαλο ( σε βλακεια ) εχθρο  … Ο φασισμος θα επιβληθεί μεσω των εκλογών χωρις αιματοχυσίες , η κοινωνια είναι τοσο βαθια συντηρητική που θα το επιτρέψει να συμβεί.

Δεν ξερω αν θα είναι ο Βοριδης που θα ηγηθεί ή η κλανιαρικη απραξία του μεγαλύτερου μερους της  Αριστερας για να μας επιβληθεί  κατι τέτοιο … αλλα πρεπει να είμαστε έτοιμοι  για αυτόν τον πολεμο.

θελεις να ξεφύγεις απ αυτόν τον εφιάλτη ε ?

θελεις να ξεφύγεις απ αυτόν τον εφιάλτη ε ?

Σου δείχναμε το δρομο βρε μαλακα όταν συγκρουόμασταν με τους μπατσους σε κάθε πορεία , σε κάθε απεργία και εσυ μας ελεγες προβοκάτορες.

Τοτε βρε μαλακα, που μας συλλάμβαναν   και μας ελεγες κωλόπαιδα .

Τοτε βρε μαλακα που μας εδειχνε η τηλεοραση ματωμένους και συ αλλαζες καναλι.

Τοτε βρε μαλακα που κάναμε απεργία πείνας και εσυ κοίταζες πως θα πληρωσεις την εφορία.

θελεις να ξεφύγεις απ αυτόν τον εφιάλτη ε ?

Αντε βρε μαλακα να ψηφίσεις τη συνεχεια του…. μαλακα … ε μαλακα 

Δεν ειμαι ο Κωστας Σακκας

Δεν τον ξερω το Κωστα Σακκα

ειναι όμως αδερφος μου

Δεν κανω απεργία πείνας

αλλα πειναω για δικαιοσύνη

Δεν ειμαι σε καποιο κελι

αλλα πνίγομαι για μια ανασα ελευθερίας

Δεν ειμαι εχθρος της Δημοκρατίας

αλλα δουλος της

Δεν εχω δει τα ματια του

αλλα είναι για μενα ενας φαρος με σάρκα

Δεν εχω το θάρρος του

αλλα θα βρω μια πρεζα κότσια

Δεν ειμαι ο Κωστας Σακκας

αλλα ειμαι ο Κωστας Σακκας

μην αγγίζετε τις λεξεις μου με τη γλωσσα σας

Βαρεθηκα να σας ακουω να ανταλλάσετε αυτοκτονιες …

Να σας ακουω ισοβια, πως ειστε κλεισμένοι σ αυτή τη ζωη..

Βαρέθηκα  να σας βλεω να αγοραζετε νοίκια ..

Να ξεβρακώνετε το πετσι σας και από κατω παλι , να βγαίνει δουλος…

Να μην χορταίνετε πεινα…

Να πίνετε το βιτριολι τους λες και είναι μεταξένιο …

Να ανακατευουν αυτοι θανατους στη κατσαρολα και εσεις να ρίχνετε μεσα τα λυσακα σας…

Βαρέθηκα να ειστε η πιο μεγαλη μουφα που μου ετυχε…

Ετσι αποφασιζω…

Τα μωρα να παιζουν με δολοφόνους

Τα στοματα που είναι γεματα σιωπη να πνιγούν από τον εμετο της

Τα μουσικα συνολα να παιζουν καλαζνικοφ κατά ριπας

Οι απαλες ψυχες να πα να γαμηθουν

Στη σουπα να εχουν μεινει μονο τα πουπουλα από τα αφεντικα

Τα μαστάρια των πουλιων να ταΐζουν ελευθερία

Οι αναμεταδότες θεων να καυτηριάζονται

Οι λεξεις να εχουν ποδια

Οι ψυχες αρχιδια

Οι εισπράκτορες σφαγμένοι

Να βρεχει ηλιους

και να μην αγγίζετε τις λεξεις μου με τη γλωσσα σας

χρονια μου πολλα….

η διαφορα Κατιδη και Ρομπι Φαουλερ

η διαφορα Κατιδη και Ρομπι Φαουλερ

Ρόμπι Φάουλερ, ο στράικερ της Λίβερπουλ και της Εθνικής Αγγλίας, στο ματς - φωτιά της Δευτέρας 24 Μαρτίου, για την Πρέμιερ Λιγκ με την Αρσεναλ. Ο κερδισμένος πάει για πρωτάθλημα, ο χαμένος πάει σπίτι του. Σκορ 1-1 και το χρονόμετρο δείχνει το 65ο λεπτό. Ο Φάουλερ με την μπάλα, ο Ντέιβιντ Σίμαν, ο τερματοφύλακας της Αρσεναλ «βουτάει» στα πόδια του, σαν να τον ανατρέπει. Σφύριγμα, ο διαιτητής δείχνει τη λευκή βούλα .Η απευθείας μετάδοση του Supersport να μοιάζει σαν μαγική εικόνα. Ακόμη και στις επαναλήψεις, στα δελτία των 8.00 μ.μ., φαινόταν απίστευτο. Και όμως το έκανε! Σ' ένα φλας ειλικρίνειας, ο Φάουλερ πήγε να χαρίσει όλη τη χρονιά στην Αρσεναλ. Το είδαμε. Να γυρίζει στον διαιτητή: «Οχι! Οχι! Δε με άγγιξε!». Να ορμάει στις κάμερες: «Δεν είναι πέναλτι! Ο διαιτητής ξεγελάστηκε!». Να κουνάει τα χέρια οργισμένος: «Οχι!». Και ο διαιτητής στήλη άλατος. Ποιος να του το έλεγε; Στη σχολή διαιτησίας δεν τον δίδαξαν κάτι τέτοιο ­ ποιοι κανονισμοί προβλέπουν «διαμαρτυρία παίκτου που κερδίζει πέναλτι»; Οι παίκτες της Αρσεναλ μάλιστα. Ας ουρλιάζουν, ας ωρύονται. Αλλά ο Φάουλερ;

ο πάγιος εκτελεστής της Λίβερπουλ είναι... ο Φάουλερ! Η ειλικρίνειά του στα ένδεκα βήματα. Παίρνει λίγη φόρα, πλησιάζει την μπάλα, πιάνει ένα πλασέ σχεδόν παιδικό σαν να ήθελε να το χάσει. Η μπάλα φεύγει χλιαρά, και, ω του θαύματος, ο Σίμαν αποκρούει!
τον Μάρτιο του 1997.
Η Λίβερπουλ υποδεχόταν τη νορβηγική Μπραν για το Κύπελλο Κυπελλούχων και ο Φάουλερ θεώρησε πως δεν θα μπορούσε να βρει καλύτερη ευκαιρία για να δείξει την αλληλεγγύη του για λιμενεργάτες της πόλης, που πρόσφατα είχαν χάσει τη δουλειά τους.
"Υποστήριξη στους 500 απολυμένους λιμενεργάτες" έγραφε το μήνυμα στη φανέλα του Φάουλερ, με την UEFA να τον τιμωρεί με ένα πρόστιμο 2.000 ελβετικών φράγκων (κάπου 1400 λίρες για εκείνη την εποχή) για την "επαναστατική" συμπεριφορά του.

καταλαβες ή όχι ?

και μετα σου λενε οτι ζουμε σε αλλους κοσμους....

εσυ ξυπνας ολοφρεσκος κατω από το παπλωματακι σου
εγω ξυπναω με ικτερο
εσυ πινεις το καφεδακι σου από την λατρεμένη Tassimo μηχανή σου
εγω χτυπαω προχειρα με ένα κουταλι ένα φραπε για να κατέβουν  πιο ευκολα τα πρωτα γαμημένα τσιγαρα της ημερας..
εσυ φορας το τουπε σου , το γυαλιστερό αμαξακι σου και κουρνιαζεις απλωμένος στο Καφε ολο μαγκια – κλανια
εγω ντύνομαι σαραβαλος και βγαίνω
εσυ το βραδυ θα σενιαριστείς θα πας για φαι και ποτο ετοιμος να υποδεχτεί το κρεβατι σου ενα ακομα υπέροχο γαμησι 
εγω δεν προλαβαίνω .. εχω να ετοιμασω το σπρεϊ , το πανο , το κουρασμένο μου δερμα και να περιμενω ποτε σκατα θα γαμησεις και θα κοιμηθεις για να βγω εγω...
αν τυχει , που σιγουρα θα τυχει να συναντηθουμε , σε αναγνωριζω αμεσως... εισαι απο εκεινους που τρωνε - πινουν και γαμουν τη ζωη μου
κυκλοφορείς με φασκιωμένες πουτανες στιγμες που τις λες ζωη
κυκλοφορώ για να δω την αηδία σου οταν νανουρίζω αδεσποτα σκυλια
και εσυ με αναγνωρίζεις ... οταν τραγουδας σαν μαλακας παπαριες μεσα απο το παράθυρο του αυτοκινήτου σου , ειμαι ο εγω αυτος απεναντι που σε γαμωσταυριζει...
φορας κατι ανάπηρα φορεματα ή σαλιωμένα κουστουμάκια και υποκλίνεσαι στη κωλομπαρου αφεντικίνα σου απαντώντας '' εννοειται΄΄ σε οτι σκατα σου πει
εγω δε θα πω τιποτα στο αφεντικο μου ... απλα θα κατεβω στην απεργία
εσυ θα δεις μετα απο την τι βι σου τα επεισόδια , αφου πρωτα ψαξεις στο youtoube αν ο Παντελιδης εβγαλε κανα καινουριο θούριο
εγω , αν δουλεψει καλα η μασκα, θα παθω καρκινο πιο αργα απ οτι θελουν οι μπάτσοι αλλα σιγουρα πιο νωρις απο σενα 
κι αν ποτε κατσουμε στι ιδιο τραπεζι ...εσυ θα λες με στόμφο ποιητή φτηνές παροιμίες και εγω θα σου απαγγέλλω μπινελίκια
εσυ θα μιλας δυνατα για την ολη κατασταση και εγω θα σου λεω ψιθυριστά ''ζητω οι κραυγες''

εσυ παντα θα εισαι ο κυριος ... και εγω παντα ο καριόλης

και μετα σου λενε οτι ζουμε σε αλλους κοσμους....