Δευτέρα, 27 Δεκεμβρίου 2010

΄΄ Επαναστατική Οργάνωση ΤΟ ΜΟΥΝΙ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ΜΟΥ ΄΄

Φανταστείτε μια επαναστατική οργάνωση … που κάνει ότι και οι άλλες δλδ πιστολια – βόμβες – εκτελέσεις –προκηρύξεις κτλ….αλλα αντί για τα συνηθισμένα ονόματα που έχουν όλες αυτές οι οργάνωσης να λεγόταν ως εξης …
΄΄ Επαναστατική Οργάνωση ΤΟ ΜΟΥΝΙ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ΜΟΥ ΄΄
Τωρα φανιστείτε την Τρεμη Πρετεντερη Σομπλολο Χ΄΄Νικολαου να ανακοινώνουν πως την ανάληψη της ευθύνης αναλαμβάνει  η Ε.Ο ΤΟ ΜΟΥΝΙ ΤΗΣ ΜΑΝΑ ΜΟΥ

ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ   

Τρίτη, 14 Δεκεμβρίου 2010

΄΄ Γέλα μου ρε μαλακα…΄΄

Ετοιμάζομαι για αύριο

Θα φορέσω μαύρο κράνος στην ψυχή , στο κεφάλι θυμό, στο στόμα θα εχω έτοιμο το όνειρο μου να το φτύσω στο λαιμό τους, στις τσέπες θα βαλω ιδρώτα, θα ετοιμαστώ να σκουπίσω το κωλο μου με τις σάρκες τους , θα πουλήσω  την ψυχή μου σε μένα ,                                             
θα σταματήσω να κάνω ήσυχα παιδιά … και πριν δραπετεύσω σαν λύκος απ το σπίτι θα πάω με καυλα στον καθρέπτη και θα μου πω…

΄΄ Γέλα μου ρε μαλακα…΄΄

Πέμπτη, 9 Δεκεμβρίου 2010

Ανοιχτή επιστολή προς τον Μίκη Θεοδωράκη


Αγαπητέ Μίκη
Θέλω να σου πω δυο λόγια για την κίνηση Ανεξαρτήτων πολιτών που ίδρυσες πριν λίγες μέρες…
Κάνεις δεν ξεχνά και όλοι σέβονται την αντιστασιακή σου δράση , τους αγώνες σου και τα τραγούδια σου… είσαι ένα κομμάτι της ιστορίας μας.

Είσαι σαν την Ελληνική σημαία … κατά κάποιο τρόπο.
Τη 10ετια του ΄40 η σημαία έκφραζε έναν ολόκληρο λαό… κάνεις δεν θα τολμούσε να την κάψει γιατι συμβόλιζε ένα κάρο αγώνες ενάντια στο φασισμό.  
Σήμερα όμως η ίδια σημαία συμβολίζει ένα κράτος δολοφόνο – κλέφτη – βρόμικο – άκυρο – εκδικητικό – που τιμωρεί αλλά δεν τιμωρείται … αυτή τη σημαία σήμερα την καις .

Όταν λοιπόν αγαπητέ Μίκη … φιγουράρεις ( σε εκπομπή της ΝΕΤ πρόσφατα) με τον Πάγκαλο – Βενιζέλο – Πεπονη – Λυκουρέζο δλδ με οσους είναι κρατος…
Τότε να χεσω την Ιδρυτική Διακήρυξη του Κινήματος που έβγαλες.

Όταν λοιπόν αγαπητέ Μίκη… συνεργάζεσαι με το Ρεμο – Κοτσιρα  και ολο το εμπορικό κατεστημένο της σόου μπιζ ( γιατί αυτοι μπορούν να εκφράσουν καλύτερα τα τραγούδια σου από ότι ένα παιδί που δεν το ξερει κάνεις,…)
Τότε να χεσω την Ιδρυτική Διακήρυξη του Κινήματος που έβγαλες.

Όταν λοιπόν αγαπητέ Μίκη… κάθεσαι και συζητάς με φίλους σου που ανήκουν στον λεγόμενο πνευματικό κόσμο κα που αντιδρούν μόνο για την απαγόρευση του τσιγάρου , δίνοντας μάλιστα και ολόκληρη συνέντευξη τύπου γι αυτό ( και όχι για το τι γίνετε σήμερα σε όλους μας )
Τότε να χεσω την Ιδρυτική Διακήρυξη του Κινήματος που έβγαλες.

Όταν δεν μπορείς να συνεχίσεις την ιστορία σου … τοτε είσαι η σημερινή Ελληνική  σημαία…

Τετάρτη, 8 Δεκεμβρίου 2010

Ποσο μαλακες ειστε τελικα εσεις οι ΚΚΕΣΥΝΣΥΡΙΖΑΙΟΙ

Ποσο μαλακες ειστε τελικα εσεις οι ΚΚΕΣΥΝΣΥΡΙΖΑΙΟΙ ..
Ηρθε ο καριολης να μιλήσει στο μπουρδελο και εσεις σαν γνήσιοι αντιπρόσωποι του πολίτικου σαβουάρ βιβρ την κάνατε αποχωρώντας …
Ο Στρος Καν εχει βλέπεις συνηθίσει να μιλαει σε φιλικό ( μην πω αποθεωτικό ) περιβάλλον…
Σας δόθηκε η εκαιρια … αν όχι να σηκώσετε ένα πανο …να του κάνετε τουλάχιστον ερωτήσεις…
Να χεσω την ανυπακοή σας , την αντίσταση σας και τις πορείες σας
Με άπλα λόγια …Ρε άιντε και γαμηθείτε…

Τρίτη, 7 Δεκεμβρίου 2010

Εχτες ειχαμε μια ακόμη δολοφονική πορεία των ΜΑΤ


Είναι απίστευτο το ποσες αντιθέσεις εχει μια εικόνα .
Από τη μια πιστιρικαδες στην πορεια που ειχαν τοση δυναμη και τσαντιλα .. τοσο θυμο…΄΄ Την άλλη φορα θα ερθω με γκαζάκια ρε γαμιοληδεεεες ΄΄ ελεγε ένα παλικαράκι…
Και από την άλλη παλι κατι πιτσιρικάδες ( μετα το τέλος της πορείας)  μεσα στο μετρο να λενε ( με το γνωστό ηλίθιο ύφος ) .. ΄΄Μα καλα ποιοι είναι αυτοι που πετανε πετρες ? … δεν θα ΄ταν πιο ωραία να καναμε μια ειρηνική πορεία ? ΄΄

Στον 1ο δεν απαντησα..
Στην 2η …. Δεν αντεξα…
Δεν εχει σημασια τι τους ειπα…
Σημασία εχει το πώς πολεμαει ο καθένας..
Ο ενας ξέρει,,… από πολύ νωρίς..
Ο άλλος θα μαθει… αλλα θα είναι αργά…

Τρίτη, 30 Νοεμβρίου 2010

Ο φασισμός εχει όνομα… ΣΚΑΙ

Χτες όλη τη μερα ο ΣΚΑΙ έβγαζε έναν παπαρα εκφωνητή που ελεγε …
΄΄ Το ραδιόφωνο και η τηλεόραση του ΣΚΑΙ  σας ενημερώνουν ότι από τις 6 το πρωί της Τρίτης 30 Νοεμβρίου  εως και τις 6 το πρωί της Τέταρτης 1 Δεκεμβρίου…
ΕΚΤΑΤΟΣ δεν θα μεταδώσουν δελτία ειδήσεων και ενημερωτικές εκπομπές.
ΑIΤΙΑ η 24ωρη απεργία της Ένωσης Συντακτών και Συνεργαζόμενων Σωματίων στα Μέσα Ενημέρωσης με συνδικαλιστικά αιτήματα που ΞΕΠΕΡΝΟΥΝ ΚΑΘΕ ΛΟΓΙΚΗ σε εποχή θυσιών από τους έλληνες πολίτες ΄΄

Προτείνουμε στον Αλαφούζο την άλλη φορά ή να επιστρατεύσει τους εντεταλμένους του δημοσιογράφους ή να κάνει ο ίδιος μια 24ωρη εκπομπή ώστε να μας αναπτύξει τις θέσεις του αναλυτικά… γιατί ετσι που τα λεει με απλες ανακοινώσεις δεν καταλαβαίνουμε τι θελει να πει ο ποιητής..

Πέμπτη, 25 Νοεμβρίου 2010

6 χρόνια από τον θάνατο του Μαύρου

Κάτι που του το χρωστάω εδώ και 6 χρόνια

Τον γνώρισα το 2000..
Ένας κόπρος , μαύρος με ατσουμπαλη κορμοστασιά.
Τα μπροστινά του πόδια … θεόστραβα και το ύψος του… ούτε ψήλος, ούτε κοντός , ούτε μέτριος..
Κάτι σαν μεταλλαγμένος.
Συνήθως γάβγιζε όταν έβλεπε κάποιους περαστικούς που περπατούσαν κρατώντας κάποιο ξύλο (καρδιοπαθείς) …
Όταν ρώτησα κανα 2 απ΄ αυτούς γιατι κουβαλάμε το ξύλο μαζί τους … μου είπαν για να μην τους επιτεθεί κανένα σκυλί…( κορόιδα νομίζετε ότι θα σας φανέ τα σκυλιά ε ?
η μαύρη η καρδιά σας θα σας ρίξει την καλή τη δαγκωνιά) .

Όσους φίλους ειχε ο Μαύρος , τόσους είχε κα εχθρούς.
Τον μαζεύαμε στην πολυκατοικία όταν χιονιζε ή όταν έκανε πολύ ζεστη μα κάποιοι σιχανρθωποι μας  τον πεταγαν εξω .. μην τους λερώσει το ιλουστρασιόν πάτωμα των κοινοχρήστων χώρων.
Ο Μαύρος όταν έμπαινε στην πολυκατοικία μας ,κοιμόνταν στο χαλάκι της πόρτας μας στον 1ο όροφο ( δεν είχε δύναμη ο δόλιος για να ανέβει πιο πανω).
Και φυσικά κορόιδο ήταν να κατέβει  … αφου και ζεστά ηταν και εμεις δεν τον πειράζαμε…
Για να τον κατεβάσω … του έβαζα δόλωμα λιχουδιές ..  (μην έρθει ο μαλακός μπάστακας της πολυκατοικίας όταν δεν ηταν κάνεις από εμας εκεί … και τον ρημάξει στις κλωτσιές).

Όταν γεννήθηκε ο γιος μου και άρχισαν οι πρώτες βόλτες με το καροτσάκι , μαζί με τον δικό μου σκύλο έρχονταν και αυτός … οσο μακριά και αν πηγαίναμε ( παρά την ηλικία του )…
Ήταν το αφεντικό στη γειτονιά και όχι μονο…
Ημουν απ τους λιγους με μηχανάκι που μόλις το άκουγε έκανε χάρες…άσε όταν έβλεπε τη γυναίκα μου … ειδικά όταν άνοιγε το πορτμπαγκάζ ( είχε μάσα βλέπεις ).

Αρχές 2004 , ο Μαύρος όσο περναει ο καιρός δυσκολεύεται ακομα και να σηκωθεί..
Όταν τον κοιτάς στα ματια , εκεινος τα χαμηλώνει σαν να ντρέπεται… λες και επειδή δεν είναι από τζάκι σπουδαίας ράτσας δεν αξίζει το βλέμμα σου ..
Φεύγουμε για διακοπές και αναρωτιόμαστε ποιος θα τον ταΐζει και τι θα του δίνει.
Γυρνάμε … ανακούφιση είναι εδώ και μας περιμένει…

΄΄Πιάσαμε φθινόπωρο βρωμοσκυλε … αντε να βγάλουμε και τούτον τον χειμώνα..΄΄

Χτες κατέβηκα να τον ταισω … είδα αίμα στην μύτη του..΄΄ βρε παλι τις έφαγες από καμιά γάτα ? ΄΄
Το πρωί μια γειτόνισσα μου ειπε ότι ο Μαυρουκος ολη νύχτα ξερνούσε αίμα…
Άρχισα να γυρίζω γύρω ολη τη γειτονία , ολη την περιοχή… αλλα πουθενα ο χαμενος

Τι μας λες ρε Μαύρε… δεν μας κάνεις ουτε την τιμη να πεθάνεις μπροστά στη πόρτα μας ?  
Μη μας γινεις βαρος ?
Και τωρα ? … που να σε ψάξω ρε μάγκα ? … που να σε φωνάξω ?

Ίσως να πηγες στον παράδεισο… είσαι όμως μεσα από αυτόν …ή και αυτοί σε άφησαν απ΄ έξω ?
Όπως και να ΄χει το θεμα … όταν κάποιοι θα κοπιάσουν να περάσουν εκεινη την πόρτα θα σε βρουν εκεί…

Τι κρίμα που δεν θα έχουν προλάβει να πάρουν τα φτερά τους …
Τι κρίμα που δεν θα μπορούν να πετάξουν …
Μην τους δαγκώσεις τους μαλακες… δεν αξίζει… καλύτερα σημάδεψε τους με τα ούρα σου …

Αντε ρε κοπρόσκυλο …θα τα πούμε κάπου εκεί πάνω..
Α και πες στο άγιο Πέτρο να πα να γαμηθεί …

Πέμπτη, 18 Νοεμβρίου 2010

ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΕΡΟ ΑΠ ΟΛΑ ΤΑ ΚΕΛΙΑ

Έχουμε φτασει σε μια στιγμή οπου κανενας δεν αντιστέκεται … ολοι εχουν κατεβάσει τα βρακια τους ( όχι μονό το βλέμμα τους )..

Όμως η χθεσινή πορεία μου απέδειξε ότι δεν είναι ολοι ετσι .

Όταν άρχισε να πέφτει αυτή η ριμάδα η βροχη και ειδα όλα αυτά τα πιτσιρίκια να μην κούνιουνται απ τη θέση τους , να σηκώνουν τη γροθιά τους και να φωνάζουν
ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΕΡΟ ΑΠ ΟΛΑ ΤΑ ΚΕΛΙΑ
(λες και το ελεγαν στο θεο ) τοτε εγω ο 40αρης εγινα πολύ – πολύ μικρος…

Τελικά αξίζει ( εστω και σαν καβάτζα – σαν εφεδρεία) να είσαι μαζι τους στους δρόμους.
Κι ας μην αντεχεις το περπάτημα ( όπως κάποτε) , τη βροχή , τα δακρυγόνα, το φοβο μη σε πιάσουν γιατι εχεις αφήσει 2 -3 παιδιά στο σπίτι ή αν θα αντέξεις την άλλη μέρα να ξυπνήσεις 6 η ωρα το πρωί για να πας στη δουλειά…

Είστε ωραίοι τύποι…

Τρίτη, 2 Νοεμβρίου 2010

Kinder - ΕΚΡΗΞΗ



Την Τρίτη  το πρωί όλοι οι δημοσιογράφοι μιλούσαν για θανατηφόρα πακέτα … που ζητούν αίμα.
Προς το μεσημέρι άρχισαν να μιλούν για εκρήξεις.

Το   απόγευμα η ΄΄ έκρηξη ΄΄ έγινε … ανάφλεξη .

Τώρα , σε συνδυασμό με το παγιδευμένο γράμμα που πήγε στην Μερκελ και το εξουδετέρωσαν ( όπως οι ίδιοι οι Γερμανοί είπαν ) με νερό(!!!!)… φτάνουμε στο συμπέρασμα ότι τα τρομερά εκρηκτικά δεν πρέπει να ήταν πάνω από καμια 15αρια σπίρτα…  αντε το πολύ ένα κουτάκι… σπίρτα…

Άρα είναι δικαιολογημένη η αντίδραση του Πρετεντερη στο δελτίο του MEGA ότι ΘΑ ΜΑΣ ΣΚΟΤΩΣΟΥΝ ΟΛΟΥΣ….
Όπως και το να ανησυχούν οι Αμερικανοι σύντροφοι για αυτά τα πακέτα…
Γιατι ως γνωστόν , για να ανάψεις ένα τσιγάρο … θελεις και σπίρτο..  και αφου το κάπνισμα σκοτώνει τοτε το ίδιο κάνει και το … σπίρτο.

Σύντροφοι …. Δεν θα περάσει η ποινικοποίηση του σπίρτου
Λευτεριά στα σπίρτα μας ( και στα σπίτια μας )

Τρίτη, 26 Οκτωβρίου 2010

Καλη μας ΧΟΥΝΤΑ…

Τι μας ειπε ο Παπαντρεας προχθες….

Αν δεν ψηφήσετε ΠΑΣΟΚ στις Δημοτικές … εγω θα κανω Εθνικές ..
Δηλαδη … θα ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΩ με τη ΝΔ – ΛΑΟΣ – ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ ( ΚΟΥΒΕΛΗΣ ????)
ΕΙΝΑΙ σιγουρο ότι σε Εθνικές εκλογές δεν θα εξασφαλίσει κανεις το απαιτούμενο ποσοστό για να κυβερνήσει..
Αρα θα πάμε σε συνεργασία…
ΑΠΑΤΙΕΤΑΙ μια τέτοια  μορφή συνεργασίας ( με απ έξω ΚΚΕ – ΣΥΡΙΖΑ) γιατι τα μετρα που έρχονται καθως και οι αντιδράσεις του κόσμου θα είναι τοσο μεγάλες που δεν μπορει μονο ΕΝΑ κόμμα να τα καταφέρει μόνο του…
Για να χτυπήσουν οι Μπάτσοι ή χα χα …για να πάρει μερος και ο στρατός σε επιχειρήσεις καταστολής… χρειάζεστε να συμφωνούν και η ΝΔ – ΛΑΟΣ (καλά αυτοί ετσι και αλλιώς μεσα είναι και τώρα )  ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ (και ο υποψήφιος ΠΑΣΟΚΟΣ - ΚΟΥΒΕΛΗΣ ????)

ΤΟ σχεδιο είναι ετοιμο …
Καλη μας ΧΟΥΝΤΑ…

Τετάρτη, 29 Σεπτεμβρίου 2010

Τέλος η απεργία ... ζήτω η τρομοκρατία

Ένας νομός του 1929 ( ο 4229) μπορεί να φέρει το τέλος των απεργιών ?


έλα ρε φιλέ ...ΠΑΣΟΚ έχουμε και φυσικά μπορεί..



Αν σβήσεις ... συγγνώμη , απαλείψεις , εκείνη την παράγραφο η οποία είχε τις λεγόμενες ΄΄ δικλείδες ασφαλείας ΄΄ για αδικήματα που αποτελούν δράση υπέρ της ελευθερίας ή αποσκοπούσαν στην άσκηση θεμελιωδών ελευθερίων , ατομικών , πολίτικων και συνδικαλιστικών .... τότε ....

.... έχεις έναν νόμο που αφήνει στο εξής έκθετους όλους όσοι τολμούν να μην πειθαρχήσουν στη Κυβέρνηση.



Ποτέ έγινε αυτό ?

Έγινε σε ένα από τα θερινά τμήματα της Βουλής μας στα τέλη Αύγουστου

... καλά δεν χάθηκε κι ο κόσμος , μια μικρή τροποποίηση έγινε του σχετικού άρθρου 187Α... που απλά θα σε στέλνει στα δικαστήρια και στις φύλακες αν είσαι απεργός συνδικαλιστής.



Μη φοβάσαι ... ο καναπές σου να ΄ναι καλά..

Αυτός ο νόμος δρα προληπτικά (όχι τρομοκρατικά ) απέναντι σε κάθε σωματείο που πάει να διεκδικήσει κάτι ... ( δηλαδή εσένα δεν σε αφόρα).

όπως δεν αφόρα και την ΓΣΕΕ , γιατί όπως είπε και ο υποψήφιος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Παναγωπουλος ΄΄ δεν υπάρχουν σχέδια για γενική απεργία στο άμεσο μέλλον ΄΄(βλ Ρόιτερς ).

…Αλλά ούτε και το ΚΚΕ ( για τους γνωστούς λόγους)..



Ίσως να αφόρα τις απεργίες της ΔΕΗ… όπου οι εργάτες καταλαμβάνουν τα ορυχεία , οι εναερίτες κουκουλώνουν τις χαφιεδοκαμερες…

Ή τις κινητοποιήσεις των ναυτεργατών ή τα μπλόκα των αγροτών..



Όχι … δεν μπορείς να κάνεις συσχέτιση της τρομοκρατίας με την χούντα του ΠΑΣΟΚ…



Ούτε με τον παραπάνω νόμο

Ούτε με την δολοφονική προβοκάτσια στην απεργία της 5ης Μαΐου

Ούτε με την επιστράτευση των φορτηγατζήδων

Ούτε με την δική των 11 ανηλίκων στη Λάρισα βάσει του τροχονόμου για τις κινητοποιήσεις στην πόλη το 2008 ( η Δίκη θα γίνει τον φετινό Δεκεμβρη ,… ούτε ο Κορκονεας να ήταν ).



Αλλά είπαμε …εσένα δεν σε αφόρα..

Δευτέρα, 20 Σεπτεμβρίου 2010

Nosotros… ελεύθεροι

Το ξέρετε αυτό που λένε ‘’ από μικρό κι από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια ΄΄ ?




Αφήνουμε τον τρελό και πάμε στον μικρό .



Χθες ήμασταν καλεσμένοι στα γενέθλια της κόρης ενός φίλου.



Το πάρτι λοιπόν έγινε στο Nosotros (πλ Εξαρχείων ) ελεύθερος κοινωνικός χώρος.



Τέλος πάντων .. τα παιδιά έπαιξαν , έφαγαν , ζωγραφίστηκαν ο,τι κάνουν σε κάθε πάρτι με λίγα λόγια…



Στο τέλος αφού μπήκαμε στο αμάξι για να φύγουμε τα ρώτησα αν τους άρεσε



΄΄Ναι ΄΄ μου είπαν και οι δυο



΄΄ Ακόμα και που δεν είχε φουσκωτά , τσουλήθρες κτλ ? ΄΄ τους είπα



΄΄Ναι μας άρεσε πολύ ΄΄ μου ξαναείπαν



αυτό μου έκανε μεγάλη εντύπωση, ετσι έκανα την τελευταία ερώτηση..



΄΄Γιατί ?΄΄



΄΄Γιατί ήμασταν … ελεύθεροι ΄΄ !!!!



Παρασκευή, 17 Σεπτεμβρίου 2010

1 κιλό κουλτούρα , μισό κιλό διανόησης και ¾ πνεύματος

Διάβασα όχθες στα Νέα ότι στο βιβλιοπωλείο Ιανός μαζεύτηκαν ….
1 κιλό κουλτούρα , μισό κιλό διανόησης και ¾ πνεύματος να διαμαρτυρηθούν για την καθολική απαγόρευση του καπνίσματος ( Θ. Μικρούτσικος – Κραουνακης κτλ)
… και σκέπτομαι , πόσο μαλακας πρέπει να είσαι (κα δεν μιλαω για το τσιγάρο και εγώ φουγάρο είμαι) για να πας σε αυτή την εκδήλωση να τους ακούσεις και να μην τους πεταξεις ντομάτες…
Πότε μαζευτήκαν όλοι αυτοί οι αρχικουλτουριάρηδες να κάνουν μια κοινή συνέντευξη για τον Δεκεμβρη ?
Πότε μαζευτήκαν όλοι αυτοί οι κουραδόμαγκες να κάνουν μια κοινή συνέντευξη για το ΔΝΤ, για την πολιτική αηδία που εχουμε …
Παιδια… γιούχα και ντομάτες δεν ρίχνουμε μονο σε πολιτικούς , δημοσιογραφίσκους Δακσκαλοπουλους , ΕΒΕΑδες … αλλα και σε κανα μαλακα σαν αυτούς … καλο θα τους κανει..

Σάββατο, 21 Αυγούστου 2010

Μια φορά και έναν καιρό ηταν ... χα χα χα χα χα χα

Μια φορά και έναν καιρό …
Ήταν μια πριγκίπισσα που την έλεγαν ΄΄ΑΝΑΠΤΥΞΗ΄΄(των καπιταλίστων βέβαια) .
Ο μπαμπάς της (βασιλιάς ΠΑΣΟΚ) και η μαμά της(ΝΔ) έκαναν πάντα το καλύτερο για την κόρη τους.
Ο μπαμπάς της χορήγησε ένα νέο πακέτο στήριξης στις φίλες της ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ (τράπεζες) 25 Δισ €….
Το συνολικό πόσο σε εγγυήσεις και ρευστό μαζί με αυτά που έδωσε η μαμά της στις φίλες της κόρης τους (τράπεζες) έφτασε τα 78 Δισ …
Αυτά τα 78 Δισ … ισοδυναμούσαν με το ¼ του δημόσιου χρέους που έπρεπε να πληρώσουν οι υπήκοοι ( ποιοι μαλάκες να είναι άραγε αυτοί ???)

Ο βασιλιάς (ΠΑΣΟΚ) είπε να δώσει και 24 δις €… του ΕΠΣΑ(με τη μορφή επιδοτήσεων) .. από τα οποία ο μεγαλύτερος όγκος θα πήγαινε ( κατά έναν μαγικό τρόπο ) στους επιχειρηματικούς ομίλους…
Ο βασιλιάς και η βασίλισσα ήταν καλοί άνθρωποι και βοηθούσαν όσο μπορούσαν του υπηκόους τους.
Έτσι έδωσαν 25 εκατ € στους μεγαλοξενοδοχους μόνο για τον Σεπτέμβρη απαλλάσσοντας τους από την καταβολή ασφαλιστικών εισφορών…
Αααα …. Ξέχασα ότι είχαν προηγηθεί αλλά 50 εκατ € για τους μήνες Μάη – Ιούνη…

Βέβαια θα πρέπει να προσθέσουμε (σε όλα τα παραπάνω) και τα περίπου
50 δις € που έδωσαν μέσα στο 2009 για να διασωθούν κάποιοι επιχειρηματικοί όμιλοι από την κρίση…

παράλληλα προχώρησαν σε νέα δίκαια μέτρα που τόσο ήθελαν οι υπήκοοι..
(μειώσεις μισθών – συντάξεων – γιατρών – δασκάλων – ποιότητα ζωής κτλ).

Βέβαια κάπου υπάρχει και αυτός ο Ρομπέν των Δασών (Αριστερά) … αλλά μάλλον χάθηκε στο δασός με τον κακό τον Λύκο και την Κοκκινοσκουφίτσα…

Αυτό λοιπόν ήταν το παραμύθι της ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ…

Γεια σας..

Τετάρτη, 18 Αυγούστου 2010

Ρε άντε να γαμηθούμε…

Διαβάστε αυτή την επιστολή που γράφτηκε πριν από περίπου 1,5 χρόνο ( με αφορμή την κρατική δολοφονία του Γρηγοροπουλου) από δυο παιδιά (17 &18 χρονών ) και φαντασθείτε τι θα έγραφαν και τι νιώθουν για τη σημερινή κατάσταση…
Είμαστε τόσο άχρηστοι εμείς οι ΄΄μεγάλοι΄΄ που δεν μπορούμε ούτε μια εξέγερση της προκοπής να κάνουμε, ούτε στους δρόμους δεν μπορούμε να συναντηθούμε,,,
Έτσι καλούνται πάλι οι ΄΄πιτσιρικάδες΄΄ να βγάλουν τα καστανά από την φωτιά…
Βλέπεις αυτά δεν έχουν ούτε ΓΣΕΕ ,ούτε ΑΔΕΔΥ, ούτε κόμματα….
Έχουν το το ένα το άλλο….
Ρε άντε να γαμηθούμε…

_________________________________________

Καραντζούλη Αιμιλία (17 χρονών) Γκάγκιτς Γκόραν (18 χρονών)

Βούρκωσε όλη η χώρα μετά την εκτέλεση του 15χρονου Αλέξανδρου από αστυνομικό…ρίγος φρίκης διαπερνά όποιον μπορεί να καταλάβει την ουσία της κατάστασης αυτής.
Το σκοτάδι της νύχτας του Σαββάτου άπλωσε και σκέπασε όλη την κοινωνία.
Καζάνι που έβραζε από καιρό και τώρα άρχισε να ξεχειλίζει.
Λένε ότι η ελευθερία θέλει αίμα. Ωστόσο, επειδή η φυλακή μας σήμερα έχει πάρει διαφορετική μορφή από αυτή που έχουμε συνηθίσει, ίσως το αίμα δεν είναι αρκετό για να μας ταρακουνήσει.
Η Ελλάδα καταστρέφεται… πόσο ακόμα; νόμιζα πως δεν μπορούσε να φτάσει πιο κάτω…. κι όμως να που μπόρεσε… και φυσικά το πρόβλημα είναι οι πορείες των 14χρονων, τις οποίες έσπευσαν να διαλύσουν τα ΜΑΤ, αφήνοντας εκατοντάδες ανθρώπους να λεηλατούν τις ξένες περιουσίες… Καταλαβαίνεται ότι μας σκοτώνεται κάθε μέρα με όλο αυτό και πιο πολύ μας ρημάζεται την ψυχή; Αυτό συμβαίνει γιατί μέσα μας κυριαρχεί ο εγωισμός και η συμβατικότητα. Δεν αντιδράμε μέχρι να έρθει η φωτιά από το δίπλα σπίτι στο δικό μας. Έπρεπε να πεθάνει ένα παιδί στη χώρα μας για να αρχίσουμε να ξυπνάμε. Σ’ αυτό τον κόσμο μας φέρατε … σε καιρούς που το να είσαι και να ζεις σαν παιδί είναι έγκλημα…ε καιρούς που ο λαός φοβάται την πολιτεία του… Νομίζω πως άκουσα τον κ. Παπούλια να χαρακτηρίζει “τραύμα στο κράτος δικαίου” τη δολοφονία του Αλέξανδρου…Σωστά. Το είδαμε το τραύμα και μάλιστα ήταν θανάσιμο. Το κράτος δικαίου είναι που ψάχνουμε να βρούμε, να καταλάβουμε και εμείς τι εννοείται εσείς οι μεγάλοι με αυτό τον όρο. Γιατί το κράτος που γνωρίζουμε εμείς μόνο από δικαιοσύνη δε μπορεί να χαρακτηριστεί. Σε αυτό το κράτος “άνθρωποι” σκοτώνουν τα παιδιά γιατί απλά δεν έχουν επιχειρήματα να απαντήσουν στα ανήσυχα, Αυτό όμως που ξετυλίγει σιγά-σιγά ο θάνατος του Αλέξη είναι αυτό που πραγματικά είμαστε: μια κοινωνία που βρωμάει από πάνω μέχρι κάτω. Το αίμα του παιδιού έβαψε τα χέρια όλων όσων συντηρών τους ίδιους ανθρώπους στην εξουσία. Ας προσπαθήσετε να είστε αληθινοί και ας αναλάβετε επιτέλους τις ευθύνες σας. Ο αστυνομικός αυτός βρέθηκε σε αυτή τη θέση επειδή θεωρήθηκε κατάλληλος από μια πολιτεία την οποία εσείς επιλέξατε. Δικό σας δημιούργημα είναι όλο αυτό. Σπείρατε ανέμους…τώρα θα θερίσετε και θύελλες! Δε βρίσκουμε όνειρα…δε βρίσκουμε ελπίδα…υπάρχουν κάποιοι που είναι εκεί έξω και τα εξοντώνουν… είναι εκεί για αυτό το λόγο και το χειρότερο είναι οτι εσείς τους βάλατε σε αυτές τις θέσεις. Άκουσα τόσα αυτές τις μέρες! Τι να πρωτοσχολιάσεις στους καιρούς που το “μπάτσοι γουρούνια δολοφόνοι” αίνεται να ΄ναι τόσο μικρό; “ας μην το γενικεύουμε” μου είπε ένας μεγάλος “δεν είναι όλοι ίδιοι, υπάρχουν και καλοί “και τι κάνανε αυτοί οι καλοί μου λέτε; ξέρουν ότι ανάμεσα τους υπάρχουν δολοφόνοι και δεν κάνουν τίποτα για να τους απομακρύνουν από το σώμα…ΤΙΠΟΤΑ!…συνένοχοι…όλοι ίδιοι! Μα πείτε μου εσείς, υπάρχει πιο γελοία εικόνα από τους 300 μπάτσους γύρω από τη βουλή να προστατεύουν το “σύμβολο της δημοκρατίας” την ώρα που η Ελλάδα καταστρέφεται ολοσχερώς; Λες και εκεί είναι το πρόβλημα…λες και καταρχάς υπάρχει δημοκρατία…αυτή τη δημοκρατία να την κάψουνε….ένα πολίτευμα που σκοτώνει τα παιδιά δεν αξίζει να υπάρχει….. Δεν ωφελεί να μένουμε πια στο γεγονός που προκάλεσε πόνο σε όλους, γιατί απλά τίποτα δεν πρόκειται να φέρει μια ανθρώπινη ψυχή πίσω. Χωρίς να προσπερνάμε το γεγονός που ταρακούνησε την Ελλάδα τις τελευταίες μέρες, οι αστυνόμοι (ή καλύτερα οι μπάτσοι) της Δύσης σκοτώνουν καθημερινά, έμμεσα φυσικά, εκατοντάδες παιδιά στις υποανάπτυκτες χώρες με τον καπιταλο-υλιστικό τρόπο ζωής τους και την εξαγορά αυτών των ανθρώπινων αυτών ψυχών.
Κι όμως δεν ενδιαφερόμαστε για κάτι που μοιάζει μακρινό, παρα μόνο συγκινούμαστε όταν συμβεί κάτι στο δικό μας το σπίτι. Παρ’ όλα αυτά, πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι όποιος θάβει τα στραβοπατήματα του, κάποτε τα βρίσκει μπροστά του.
Γιατί η σφαίρα , έτσι όπως και οι κυβερνήσεις, έχει την μαγική ικανότητα να εξαφανίζει πράγματα.. Όπως δηλαδή τρυπάει και σωριάζει τα ανθρώπινα κορμιά, έτσι και αυτές εξαφανίζουν τα σκάνδαλα και με μια κίνηση από την καρέκλα, προβάλλουν στα μάτια μας μια πραγματικότητα επιεικώς για αργόστροφους! Ξύπνα κόσμε….ξυπνήστε Έλληνες, σας σκοτώνουν τα παιδιά και εσείς ακόμα ασχολείστε με τα κόμματα…. ξυπνάτε έφηβοι γιατί αν για ακόμη μια φορά αφήσουμε του “μεγάλους” να διαχειριστούν την κατάσταση το αύριο θα είναι νεκρό και εμείς χαμένοι στο βούρκο των επιλογών τους…
Τελικά, δεν ήταν ο θάνατος του Αλέξη η πραγματική αιτία, όσο η βιτρίνα της Δημοκρατίας που ράγισε και έτσι είδαμε όλοι, όσοι δε βλέπαμε, τι στην πραγματικότητα είμαστε.
Καραντζούλη Αιμιλία (17 χρονών) Γκάγκιτς Γκόραν (18 χρονών)

Τρίτη, 3 Αυγούστου 2010

Καλτεζας Χημειο

http://giantakos.blogspot.com/2008/10/1985-1990.html

Δευτέρα, 2 Αυγούστου 2010

Τρίτη, 20 Ιουλίου 2010

Άκου φίλε μαλακιές και βγάλε συμπέρασμα..


Άκου φίλε μαλακιές και βγάλε συμπέρασμα..

Ο Γκιωλιας δολοφονήθηκε και φταίει το indymedia συμφωνά με το MEGA ,ANT1 ,ALTER κτλ…

Κι αυτό γιατί στο indymedia …
1ον
…γίνονται αναρτήσεις προκηρύξεων για την ανάληψη εύθηνης από επαναστατικές οργανώσεις ... (αν αυτό είναι ύποπτο ,σύμφωνα με το MEGA ALTER κτλ, τότε οι εφημερίδες Ελευθεροτυπία και Ποντίκι θα έπρεπε να έχουν σβηστεί από τον χάρτη εδώ και χρόνια )

2ον
…κατά καιρούς στοχοποιουνται από το indymedia … πρόσωπα όπως πολιτικοί ή δημοσιογράφοι με φωτογραφίες και ονόματα για τη ΄΄ δράση ΄΄ τους ( ας μην ξεχναει το MEGA ANT1 ALTER και το σόι τους ότι το ίδιο έκαναν με αρκετούς ως φερόμενους για συμμετοχή στους ΄΄Πυρήνες΄΄ και μάλιστα όταν αποδείχτηκε ότι δεν έχουν σχέση… συνέχισαν την ΄΄λειτουργία΄΄ τους μια χαρά … κι ας είχαν γαμησει με αυτόν τον τρόπο τις ζωές αυτών των παιδιών )

3ον
… μέσω του indy έχουν εκτοξευθεί απειλές υβρίζοντας συγκεκριμένα άτομα ( ας θυμηθούμε τις πιο πρόσφατες δηλώσεις … ας πούμε του Παν-καλου στο ΜEGA για το ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ…ένοχο το MEGA? Ναι .. συμφωνά με τη λογική τους )


Όταν ακούς από αυτά τα στόματα να λένε ότι η δημοσιογραφία είναι λειτούργημα
Όταν ακούς από αυτά τα στόματα να λένε ΄΄ αν δεν υπήρχαμε εμείς δεν θα μαθαίνατε για την Σιμενς το Βατοπεδι τον Χριστοφορακο κτλ… σου έρχεται εμετός.

Ποιος μπορεί να ξεχάσει τον πανικό και την τρομοκρατία που έσπειραν όλοι αυτοί με τον ιό της γρίπης Η1 προς όλους μας κατά εντολή της κυβέρνησης ?
Τον επιτακτικό εμβολιασμό μας ?
Τα εκατομμύρια εμβολια ?

Γιατί έχουν κάνει γαργάρα τα ονοματα των δημοσιογράφων που πηραν δωράκια από την Σιμενς ?

Γιατί κρύβουν τις γιουχες που εφαγε ο Παπανδρεου ?
Ο Βενιζέλος και η Διαμαντοπούλου στη Θες/νικη ?
Ο Κουτρουμανος σε εστιατόριο ?
Ο Καστανιδης με την Διαμαντοπουλου στο club Αγία Άννα στην Εύβοια ?
Του Καστανίδη στην Καβάλα ?

Ο Κόσμος το ΄χει τουμπανο και ΄μεις κρυφό καμάρι

Σάββατο, 3 Ιουλίου 2010

ΚΚΕ σε πάτησε και σένα το τραίνο


Δεν μου έκανε καμιά έκπληξη αυτό που είδα εχτές στη βουλή ( την αντιπαράθεση ΛΑΟΣ με το ΚΚΕ ).
Το ΛΑΟΣ ούτε πολύ ούτε λίγο ξέθαψε την εξορία ….

Για μια ακόμα φορά έβαλε στόχο την αριστερά … κι αφού πρώτα ξεπάστρεψε τον ΣΥΡΙΖΑ ( με την πολύτιμη βοήθεια του ΠΑΣΟΚ , ΝΔ, και ΚΚΕ ) με αφορμή την εξέγερση του Δεκέμβρη … τώρα έβαλε στόχο και το ΚΚΕ ( με την πάντα πολύτιμη βοήθεια του ΠΑΣΟΚ και ΝΔ ) …

Με λίγα λόγια το ΚΚΕ πέφτει στο ίδιο λάκκο που έσκαψε και έριξε τον ΣΥΡΙΖΑ.
Όταν έπαιρνε τα μπράβο από το ΛΑΟΣ για τη στάση του τον Δεκέμβρη , κατηγορώντας τον Αναρχικό χώρο και τις λοιπές αριστερές ομάδες καμάρωνε…τώρα που κατάφερε να μείνει μόνο του χωρίς σύμμαχους ???

Τώρα ζητά στήριξη από τον κόσμο… έλα ντε που δεν ξεχνάει εύκολα αυτός ο γαμιολης ο κόσμος ..!!!
Με απέναντι τον κόσμο που τον κρατάς εσύ ΚΚΕ μου με τις περίφημες αλυσίδες σου και με τις βόλτες σου μπροστά από την Βουλή, με απέναντι τα ΜΜΕ κτλ…ένα εχω να σου πω

Αλέκα μου την πάτησες!!!

Και να ξέρεις ότι η όποια άνοδος του φασίστα… οφείλεται αποκλειστικά σε σένα …
Όχι σε μενα …

Περαστικά σας

Δευτέρα, 28 Ιουνίου 2010

Προς κύριο Αλαβάνο


Η κυκλοφορία της εφημερίδας ΔΡΟΜΟΣ και η προσπάθεια σχηματισμού για ένα ενιαίο μέτωπο της Αριστεράς , φανερώνει τη διάθεση του κ. Αλαβάνου να ξαναμπεί στο πολιτικό σκηνικό ιδρύοντας ένα νέο κόμμα …

Σε μια εποχή όπου όλος ο κόσμος σιχαίνεται κάθε τι που του θυμίζει ΄΄ πολιτικό σύστημα ΄΄ … δεν φτιάχνεις πολιτικό κόμμα κ Αλαβάνε … αλλά συμμετέχεις στη διάλυση τους .

Όταν πριν από περίπου 2 χρόνια , τον Δεκέμβρη του 2008 η εξέγερση των μαθητών , των φοιτητών , των μικρομεσαίων κτλ… υποστηρίχτηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ οπου είχατε την ηγεσία του , θεωρήθηκε από πολλούς η στάση αυτή ως ΄΄θετική΄΄ και από πολλούς περισσότερους ΄΄αρνητική ΄΄…
Σχετικά σύντομα κάτω από το βάρος των ΄΄ κρυφών ΄΄ δημοσιοποιήσεων αλλά και των φανερών επιθέσεων από όλο τον πολιτικό κόσμο ( ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΚΚΕ, ΛΑΟΣ ) με τον φόβο πως ο ΣΥΡΙΖΑ ΄΄χάνει΄΄ αντί να ΄΄κερδίσει΄΄ ψήφους κάνατε πίσω … και αφήσατε πολύ κόσμο μόνο του …

Θα περίμενε κανείς μια πιο ΄΄αντρίκεια΄΄ στάση από σας…

Θα περίμενε κανείς από κάποιον που ΄΄αγωνίζεται΄΄ για καλύτερη ζωή … των μαθητών , των φοιτητών , των εργατών , των συνταξιούχων, των ομοφυλόφιλων … να μην τον νοιάζει τι θα χάσει … αλλά τι θα κερδίσουν όλοι αυτοί για τους οποίους αγωνίζεται ..

Θα περίμενε κανείς να ΄΄θυσιάσετε΄΄ εσείς και οι βουλευτές σας την οποία βουλευτική σας ιδιότητα προχωρώντας σε ομαδική παραίτηση καταγγέλλοντας έτσι στον λαό την βρώμια , την διαφθορά και την σαπίλα του πολιτικού συστήματος ..

Θα περίμενε κανείς πως κάθε μέρα θα είστε στους δρόμους , με τους μαθητές, τους φοιτητές , τους συνταξιούχους , με τους ναυτεργάτες , με τους αντιεξουσιαστες, με τους ΣΥΡΙΖεους , με τους ΚΚΕδες …με όλους… για την ανατροπή , για περισσότερη δικαιοσύνη , για μια ελεύθερη ζωή …

Μακριά από τον πολιτικό μπερντέ … μακριά από συμφέροντα ..

Για φαντασθείτε λοιπόν… αν όλα αυτά τα κάνατε τότε… σήμερα πως θα σας δεχόταν ο κόσμος ??… αυτό δεν θα το μάθουμε ποτέ…!!!

Θα σας πω όμως πως θα σας δεχτεί τώρα …

Σαν μια ακόμη καρικατούρα που διεκδικεί λίγο χώρο ανάμεσα στους άλλους Μικι Μαους …
Σαν εκείνον που δεν είχε ( και δεν εχει ) το θάρρος να πει τι έγινε με τον Τσιπρα , με το Δεκέμβρη..
Σαν εκείνον που έρχεται τώρα …. να μας πει τι ???
Σαν εκείνον που δεν μπορεί να μας πει τίποτα… ή μάλλον μια από τα ίδια…

Όπως λέτε και εσεις οι ΄΄ αριστεροί ΄΄ … οι αγώνες κερδίζονται στους δρόμους

…όμως αργήσατε κ Αλαβάνε

Πέμπτη, 17 Ιουνίου 2010

αυτοοργάνωση , αλληλεγγύη και πούτσες μπ(λ) ε

Οποίος κατέβει στην απεργία στις 29 Ιουνίου και δεν σπάσει τους ΓΣΕΕδες στο ξύλο είναι αξιος … μαλακας.
Είναι ο μονος λογος για να κατέβει καποιος στη συγκεκριμένη απεργία … να τους πλακώσει και να φύγει .

Κατά τ΄ αλλα ο κάθε εργαζόμενος εχει το συνδικάτο που του αξίζει ( απεργία 13 μέρες μετα την ανακοίνωση Λοβερδου για την νεα εργασιακή χούντα ??? !!!)

Τι περιμένετε ? να σας πουν οι εργατοπεταρες ποτε θα κάνετε απεργία ?
Να σας πει το ΠΑΜΕ πως θα αντιδράσετε σε κάθε πορεία ?
Να σας πουν οι ΦΩΣΤΗΡΕΣ των αντιεξουσιαστικων στεκιών ΠΟΤΕ πρέπει να θυμώσετε για την αποφυλάκιση Κορκονεα ?
Κι όσον αφορα το τελευταίο , επειδή εχω κανει το ερώτημα αυτό σε αρκετά στέκια και καταλήψεις … και απάντηση δεν πηρα, βγάζω μόνος μου το συμπέρασμα…

Είμαστε τοσο μαλακές τελικά ???
Γαμήστε λοιπον τον καθένα από αυτούς και αντιδράστε ΑΥΘΟΡΜΗΤΑ
Μια φορα το κάναμε ( τον Δεκέμβρη ) και δεν ξέρανε που πάνε τα 4…!!

Μα τι λέω …
Μπε …προβατάκια των φωστήρων και εργατοπατέρων … σε λιγο για να κλάσετε θα τους ρωτάτε… αυτοοργάνωση , αλληλεγγύη και πούτσες μπ(λ) ε…!!!

Τρίτη, 15 Ιουνίου 2010

Days of Greek Democracy, Athens 8/03/07 part 2

Το "Ημέρες Ελληνικής Δημοκρατίας, Αθήνα 8/3/07" πρόκειται για μια 20λεπτη ανεξάρτητη παραγωγή από Θεσσαλονίκη, που περιγράφει/εξιστορεί αποκαλυπτικά και συγκροτημένα τα γεγονότα της 8ης Μάρτη (πανεκπαιδευτικού συλλαλητηρίου) αλλά και τα όσα συνέβησαν μετά (ΓΑΔΑ, δικαστήρια κλπ) μέχρι τη "δίκη" τη Δευτέρα 12/3.

Αποτελεί μίξη εκτενούς υλικού από διάφορες πηγές, που δίνει μια αρκετά καλή εικόνα του τι ακριβώς συνέβη εκείνη την αποφράδα ημέρα και τις 4 που ακολούθησαν.

Συγκλονιστική η μαρτυρία ενός από τους συλληφθέντες που ακούγεται στο βίντεο. Η εικόνα από τα πλάνα των διαδηλωτών έρχεται αντιμέτωπη με τα όσα παρουσιάστηκαν από τα ΜΜΕ- κάποια πράγματα πρέπει να μαθαίνονται και να μη ξεχνιούνται.




http://www.youtube.com/watch?v=z02CDxTbZ60&feature=related

Days of Greek Democracy, Athens 8/03/07 part 1

http://www.youtube.com/watch?v=r132m8FoqN0

Κυριακή, 6 Ιουνίου 2010

Καλημέρα παιδιά και χρόνια πολλά σε όλους μας για χθες

Καλημέρα παιδιά και χρόνια πολλά σε όλους μας για χθες

Ήταν του Άγιου Μαλάκα
Πως το ξέρω ???

Μα εχθές βγήκε ο Κορκονεας εξω … και μείναμε ολοι μαλάκες…

Φοβερή αντίδραση από το κίνημα , από την αριστερά , από τον κόσμο , από τους μαθητές ….μπράβο μας !!!
Καλά , η Αριστερά έχει τα ΄΄ ρούχα ΄΄ της και την καταλαβαίνω ..
Από τον Αναρχικό – Αντιεξουσιαστικο χώρο όμως δεν τον καταλαβαίνω…
Αν αυτό δεν ήταν αφορμή για πολλά πράγματα … όπως το να τιμήσει τον Δεκέμβρη της …
…να αποδείξει για μια ακόμη φορά πως το σύστημα προστάτευει τους ΄΄ δικούς ΄΄ του
… να μην ΄΄ νομιμοποιήσει ΄΄ την ατιμωρησία του κάθε μπάτσου που σκοτώνει 15χρονα
….Τότε τι να πω … μάλλον μόνο εγώ γιόρταζα εχθές.

Χρόνια μου πολλά

Ο Μαλάκας

Τρίτη, 18 Μαΐου 2010

σας χεζω ολους και γινομαι τσογλανος

Όλα αυτά τα χρόνια ( λόγο απόψεων, συμμετοχών , κτλ ) με έχουν βαφτίσει με διάφορα ονόματα
Αντιεξουσιαστη . αριστερό .αναρχικό. εξωαριστερο …
Να σας πω κατι ?…
Χέζω και τις αναρχικές μου και στις αριστερές μου απόψεις και γίνομαι τσόγλανος.

Δεν μπορώ να επιτρέψω σε κανέναν καριολη να γαμάει με αυτόν τον τρόπο τα γεροντάκια , που μια ζωή γαμήθηκαν για μια κώλοσυνταξη και τώρα στους παίρνουν πίσω τοσα χρόνια δουλειάς.
Δεν μπορώ να επιτρέψω σε κανέναν καριολη να γαμάει τα όνειρα και τα δικαιώματα των παιδιών μας ..
Σε κανένα ΔΝΤ, Ε.Ε
Σε κανένα ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ
Σε κανέναν Ρουσοπουλο, Βουλγαρακη
Σε κανέναν χάλια του STAR
Σε κανένα παπαρολογο του ΜEGA, ANT1 … και τ΄ αλλα παιδια
Σε κανέναν Βγενοπουλο, Κοκκαλη ,Μομπολα, Βωβο
Σε κανένα παπαδοκουραδα
Σε κανένα τραπεζοκλεφτοπουλο
Σε κανέναν Μιχαλο
Σε κανέναν δημοσκόπο
Σε κανέναν lifestyle κουραδομαγκα τυπου Κωστοπουλου
Και καριοληδες πάσης φύσεως … με λίγα λόγια

Γίνομαι τσόγλανος και πάω μαζι με τους συνταξιούχους , με τους μαθητές, τους απολυμένους και σε όσους μας έχουν ανάγκη

ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ

Τρίτη, 11 Μαΐου 2010

Aντιπαλο Δεος

Με ρώτησε ενας φίλος
‘’ ρε ψιτ … νομίζεις ότι με ολες αυτές τις κινητοποιήσεις , απεργίες, συγκρούσεις … θα αλλάξει τίποτα ??? ‘’
Η απάντηση είναι … Ο Χ Ι.
ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ …
Τα μέτρα ηρθαν και θα μείνουν…
Κάθε 3 – 6 – 8 – μήνες ??!!... θα έρχονται κι αλλα… και μετά κι άλλα …
Ναι θα μας γονατίσουν..
Ναι θα μας αλλάξουν τα φωτά…
Τοτε γιατι να βγούμε στους δρόμους ?

Γιατι πρέπει πάση θυσία να φτιάξουμε ένα αντίπαλο δέος που να μπορει να σταθεί απέναντι σ΄ αυτό το ευτραφές πολιτικό σύστημα , στον καθωσπρεπισμό και τον ωχαδερφισμό..

Ναι ειμαι της αποψης πως πρέπει να ξηλωθεί συθέμελα ολο αυτό το σάπιο σύστημα
Ναι θα υπάρξουν κι αλλα θύματα…. αθώα, ένοχα,.. μεγάλοι , παιδιά, κτήρια,σκυλιά,.. …δυστυχώς
… Με το σταυρό στο χερι δεν αλλάζει τιποτα…δυστυχώς
… Κανεις δεν εχει την τσίπα να ΄΄ αποσυρθεί ΄΄ με ένα σχοινί στο λαιμό του απ΄ ολους αυτούς …δυστυχώς..

Γι αυτό πρέπει να βάλουμε μπρος και να φτιάξουμε αυτό το αντίπαλο δέος..
Που να είναι τόσο μεγάλο , που κάθε φορά που θα το θυμούνται να χέζονται πάνω τους
Να ξέρουν ότι μπορεί να ξανασυμβεί …
Για τα παιδιά μας και το μέλλον τους ..
Να είναι μάλιστα τοσο μεγάλο ώστε να μην ξαναβρεθεί κανένας…
(***)
1. κ. Σαμαράς να υπηρέτηση τη στρατιωτική του θητεία ως φοιτητής στις ΗΠΑ !!!!!!

2. ώστε ΠΟΤΕ πάλι ο σιδηροδρομικός σταθμός Καστανέων, Έβρου είναι υποδεέστερος μιας στάσης λεωφορείου στην οδό Ακαδημίας.

3. ώστε κανένας δρόμος (και τα διόδια) να ΜΗΝ ανήκουν στην εκμετάλλευση ενός "εργολάβου".

4. ΩΣΤΕ ΚΑΝΕΙΣ κ. Χριστοφοράκος να ΜΗΝ απέλθει λόγω ολιγωρίας (;) της δικαιοσύνης.

5. ωστε να ΜΗΝ ξαναγινεί αυτο που εγινε με τα νέα σπίτια (σε αντικατάσταση των καμένων) της Αγίας Μαρίνας Πωγωνίου ακόμη και τώρα (7 χρόνια μετά) που ΔΕΝ δεν έχουν παραδοθεί.

6. ΩΣΤΕ να ΜΗΝ υπάρξει άλλος (στρατιώτης) γιος Λάτσης κάνει υπερπόντιες διακοπές.

8.ή ο γάμος Τσοχατζόπουλου στο Παρίσι. Συν τα υπόλοιπα.

9. ώστε να ΜΗΝ περιμένει το Καστελόριζο να έχει πόσιμο νερό, όταν και αν το θυμηθεί η πολιτεία.

10. ώστε να ΜΗΝ ξαναειπωθεί η προκλητική ( αν όχι άθλια ) φράση του κ. Μητσοτάκη "Το κράτος είστε εσείς"

11. ή τα δομημένα ομόλογα με τα λεφτά των ταμείων των ασφαλισμένων.

12. Η δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, του Κουμή, της Κανελλοπούλου,
του Πρέκα, του Μαρίνου...

13. Οι δολοφονίες στην ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη Περάματος.

14. Ο απλήρωτος λογαριασμός νερού πισίνας της βίλας Μητσοτάκη, στη Γλυφάδα.

15. Η αρπαγή χρημάτων του χρηματιστηρίου το 1999.

16. Ο ανεξιχνίαστος θάνατος Ρωμιόπουλου, σε φυλάκιο του Έβρου.

17. Η αναλογική (σύμφωνα με τη δύναμη των κομμάτων) τοποθέτηση Διευθυντών
σε Γυμνάσια και Λύκεια.

18. Το πιστόλι στη ζώνη του κ. Βαρδινογιάννη, εν ώρα διεξαγωγής ποδοσφαι-
ρικού αγώνα στο ΟΑΚΑ.


(***) δάνειο από την απάντηση του Λ.Π στο άρθρο του Πασχου Μανδραβέλη ΄΄ Πως επωάστηκε το αυγό του φιδιού...’’ στην Καθημερινή σχετικα με την βια … τους 3 νεκρούς κτλ

Αυτός είναι ο μεγάλος τους πονοκέφαλος…

Όλοι λίγο πολύ έχουμε τις θεωρίες μας για το τι έγινε στην ΜARFIN …
Το θέμα είναι ότι έγινε…. Και το αφήσανε εμείς να γίνει …

Τώρα γιατί το αφήσαμε ..???!!!

Λίγο ο θυμός ,λίγο τα χειροκροτήματα, τα Μπράβο , τα …΄΄έτσι κάψτε τα όλα ΄΄ που φώναζε ο κόσμος …!!!
Δεν νομίζω όμως πως είναι λύση να πλακώνουμε οποίον εχει κάμερα μεσα στην πορεία…
Μην ξεχνάμε ότι χάρη σ΄ αυτές αποκαλύφτηκαν πολλές περιπτώσεις αδικών προσαγωγών – ξυλοδαρμών – φορτοεκφόρτωση μολότοφ κτλ ….
Μην ξεχνάμε τον Δεκέμβρη τα βίντεο που έδειχναν μπάτσους που το έπαιζαν κουκουλοφοροι …

Η δύναμη της εικόνας είναι μεγάλη … και πρέπει να την εκμεταλλευτούμε προς όφελος μας ..
Γιατί αν υποθέσουμε ότι αυτοί στην MARFIN ήταν προβοκάτορες…και αν ένας δικός μας είχε κάμερα και τους έγραφε…και αν τους ακολουθούσε και αν.. και αν..
..ίσως ήδη να είχαμε πετάξει από πάνω μας την ρετσινιά που μας κόλλησαν … με αποδείξεις….

Δεν είναι θέμα κάμερας… είναι θέμα ΄΄έξυπνης ΄΄ περιφρούρησης.. και εκεί είναι που ΄΄ χάνουμε ΄΄ τη μπάλα….

Είναι πλέον περισσότερο από ποτέ φανερό, ότι αυτό το εκρηκτικό μείγμα (εξεγερμένων – μικρομεσαίου ) που φτιάχτηκε τον Δεκέμβρη του ΄08 (και που τους φόβισε τόσο )… δεν πρέπει να ξαναενωθεί…δεν πρέπει να βρεθούν ξανά μαζί στους δρόμους…

Αυτός είναι ο μεγάλος τους πονοκέφαλος…
Η αλληλεγγύη που έδειξαν οι μικρομεσαίοι προς τους εξεγερμένους
Όταν πέταγαν γλάστρες από τα μπαλκόνια τους..
Όταν έπεφταν πανω στους μπάτσους για να ελευθερώσουν καποια παιδιά..
Όταν μας έκαναν πλάτες …
Αυτός είναι ο στόχος…να υπάρξει ενωση..

Σε λίγο θα δούμε ΄΄ αθώους ΄΄ πολίτες να χτυπάνε αντιεξουσιαστες..
Μαϊμού αναρχικούς να την πέφτουν σε πολίτες…
Ίσως να έχουμε και άλλους νεκρούς ..

Πρέπει ολοι να έχουμε το νου μας… και να βρούμε τρόπους να ΜΑΣ προστατέψουμε

Τετάρτη, 21 Απριλίου 2010

Η πορεία της λιβαδειάς για τον μάριο ζ. αυτοκτόνησε

Στις 15 απρίλη πανελλαδική ημέρα διαδηλώσεων αλληλεγγύης στον μάριο ζ. τα πράγματα στη λιβαδειά κύλησαν σε μια ατμόσφαιρα αυτοεξευτελισμού. Με τους γνωστούς αριστεροστραφείς χειρισμούς που χαρακτηρίζουν συχνά τις επιτροπές κατοίκων, η αντίστοιχη της λιβαδειάς, δημιουργημένη και μόνο για την υπόθεση του μάριου γέννησε μια κεντρική επιτροπή κατοίκων, η οποία και ανέλαβε το αγωνιστικό καθήκον του επιφορτισμένου ειδικού, όπως άλλωστε αρμόζει σε συλλογικά εγχειρήματα ροζ αριστερών. Λόγω της αρκετής συμμετοχής περιμέναμε ότι η πορεία θα διέσχιζε τους κεντρικούς δρόμους της λιβαδειάς, ώστε να γνωστοποιηθεί η άδικη προφυλάκιση και το γενικό κλίμα κρατικής καταστολής, αλλά εκπλαγήκαμε. Η πορεία ξεκίνησε από την κεντρική πλατεία με συνθήματα ντουντούκας και μετά από 200 μέτρα εξαντλητικού ποδαρόδρομου κατέληξε στο προαύλιο του πανεπιστημίου, όπου έλαβε χώρα το καταληκτήριο μουσικό μέρος με το σχετικό διάβασμα κειμένου, το κουτί οικονομικής ενίσχυσης για τον μάριο και την εκ των υστέρων ανακοίνωση της μετατροπής του (μισή ώρα πριν τελειώσει η εκδήλωση και ενώ ο κόσμος είχε συνεισφέρει) σε κουτί για την αποπληρωμή ηχείων και κονσόλας.

Η αριστερά είναι γνωστό ότι έχει την τάση να αναιρεί τις κινηματικές διαδικασίες που εμπλέκεται λόγω μιας ριζωμένης νοοτροπίας σε αυτό τον πολιτικό χώρο, που φτιάχνει διαχωρισμούς μεταξύ έμπειρων μπροστάρηδων, που συνειδητά ή ενδόμυχα επιδιώκουν να αναδείξουν το κόμμα ή την μούρη τους και παθητικών μαζών που επιζητούν καθοδήγηση και κηδεμονία. Αυτό που κάνει περισσότερη εντύπωση είναι πως αποφασίζεται μια πορεία για το δικαίωμα του ατόμου να βγαίνει στο δρόμο και να διαδηλώνει, να περιορίζεται σε ένα πεντάλεπτο περίπατο. Ενώ η αντίσταση και η ενεργή παρουσία στο δρόμο γίνονται επιτακτικά όσο ποτέ άλλοτε μέσα στα τελευταία χρόνια, κάποιοι φετιχοποιούν το συμβολικό μέρος αυτών των κινήσεων, εκχυδαΐζουν οτιδήποτε το συλλογικό και τελικά αναλώνονται απλά στο ρόλο του εναλλακτικού μέσα στον πλουραλισμό της θεαματικής δημοκρατίας.

Στην Λιβαδειά αυτές οι παιδαριώδεις λογικές - του τύπου “ κάνουμε ότι κάνουμε για να πούμε ότι έγινε κάτι και εδώ“, μένοντας στα τυπικά χωρίς καμιά προοπτική για συνέχεια - έχουν παρατραβήξει. Τους επαναστάτες του εφησυχασμού και του καναπέ δεν θα τους αφήσουμε ούτε σε χλωρό, ούτε σε ξερό κλαρί.

ΠΑΡΑΘΕΤΟΥΜΕ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΜΟΙΡΑΣΑΜΕ ΣΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ "ΠΟΡΕΙΑΣ"
ΦΩΤΙΑ ΣΕ ΤΟΥΤΟ ΤΟ ΤΣΙΡΚΟ
Μία μεταπολιτευτική ανασφάλεια σιγόβραζε καρτερικά σε μυαλά και σχέσεις ανθρώπων ως συνολική κρίση (πολιτισμική, πολιτική, κοινωνική, οικονομική) ώσπου ήρθε η στιγμή της επίσημης ανακοίνωσης “βρισκόμαστε σε οικονομική κρίση” και το κάθε αδιαχώριστο κομμάτι αυτής της γενικευμένης μάστιγας έγινε πιο ευδιάκριτο. Η αφορμή δεν άργησε και ο εξεργεσιακός Δεκέμβρης του 2008 έδωσε την δυνατότητα σε αυτή τη συσσωρευμένη κοινωνική οργή να εκφραστεί και να μετουσιωθεί σε ζωή ενάντια σε έναν οχετό πολιτικών, δημοσιογράφων, εργατοπατέρων και μπάτσων, ενάντια στο εμπόρευμα ως προσωπική αξία και διαπροσωπική σχέση.
Μετά από απ΄ αυτές τις στιγμές συλλογικού πραγματικού βιώματος η κοινωνία μπήκε σε μια τροχία – ρόλο θεατή ενός θεάτρου του παραλόγου. Από τις πρώτες μέρες κυβέρνησης (Μ)ΠΑ(Τ)ΣΟΚ-κρατίας ο εσωτερικός στρατός κατοχής (ΜΑΤ) εισβάλλει τακτικά στα εξάρχεια συλλαμβάνοντας, ξυλοκοπώντας και τρομοκρατώντας. Στις 17 Νοέμβρη και τις μέρες του Δεκέμβρη του 2009 ο κόσμος που βγήκε στους δρόμους συνάντησε μια πρωτοφανή καταστολή, η οποία αποκρύφτηκε από τα ΜΜΕ. Προηγήθηκαν και ακολούθησαν μπουκαρίσματα σε αυτοδιαχειριζόμενους χώρους και καταλήψεις. Ξανά συλλήψεις και κατασκευασμένες κατηγορίες που προκαλούν γέλια και σε νήπια. Εργατικά ατυχήματα και κρατικές δολοφονίες όπως οι Kamran Atif, Toddi και Λάμπρος Φούντας. Μαζικές προσλήψεις μπάτσων, δημιουργία νέων μπατσοσυμμοριών (ΔΙΑΣ), κάμερες παρακολούθησης, δήλωση στοιχείων κατόχων καρτοκινητών τηλεφώνων. Η θέληση της εξουσίας να ξέρει κάθε στιγμή ποιος είσαι, τι κάνεις, με ποιόν είσαι και τελικά η επιβολή του ποιος είσαι-τι κάνεις- με ποιόν είσαι, ώσπου να είσαι τίποτα.

Μηδενική ανοχή από τους βιαστές της κοινωνικής ψυχής και του κοινωνικού πλούτου σε όποιον τολμά να αντιστέκεται. Κάπου ανάμεσα στις περικοπές μισθών, στο πάγωμα συντάξεων, στην αύξηση της φορολόγησης, στο ευρύτερα εντεινόμενο αντιλαϊκό κλίμα και στα παραληρήματα του κράτους και των φερέφωνων του για εθνική ομοψυχία αντικρίσαμε με τρόμο τη σύλληψη διαδηλωτών σε ειρηνική πορεία, μεταξύ αυτών και του φυλακισμένου Μάριου Ζ. Η εξουσία έριξε για μία ακόμη φορά κάθε μάσκα δείχνοντας το πραγματικό φασιστικό της πρόσωπο διαλαλώντας: “Μπορώ να νομοθετώ και μετά να παραβιάζω εγώ η ίδια τους νόμους που έφτιαξα, μπορώ να κατακρεουργώ την ανθρώπινη ύπαρξη και να μένω στο απυρόβλητο. Συναινείτε-υποτάσσεστε ή σας μοιράζω απλόχερα την παράλογη οργή μου. ” Με άλλα λόγια ο ελλαδικός χώρος μετατρέπεται σε ένα εργαστήρι ευρωπαϊκών πειραμάτων στρατιωτικού χαρακτήρα με βασικό αντικείμενο «αναχαίτιση του εσωτερικού εχθρού».

Ώσπου φτάνουμε στην κορύφωση:”Εάν ψεύδεστε πρέπει τα ψεύδη σας να είναι πελώρια… Κι απʼ το πιο μεγάλο απʼ τα ψέματα, πάντοτε γίνεται πιστευτό ένα μέρος του” Α. Χίτλερ

Η θεαματική κοινωνία αρχίζει να θυμίζει περιγραφές δυστοπικών μυθιστορημάτων τύπου Όργουελ όπου τα αποστειρωμένα πρόσωπα των οθόνων όχι μόνο κατασκευάζουν τη κοινή γνώμη αλλά επιπλέον πλάθουν δικαστικές υποθέσεις και στη συνέχεια αναλαμβάνουν και το ρόλο του δικαστηρίου. Εδώ και λίγες μέρες η μηντιακή δικτατορία, ενοχοποιώντας και διασύροντας αγωνιστές καθώς και το φιλικό και συγγενικό τους περιβάλλον, επιδίδεται στη συρραφή τρομοσεναρίων τύπου χόλυγουντ με μεγάλα πολυτελή μαύρα τζιπ και κουκουλοφόρους της “αντι”τρομοκρατικής να ποζάρουν στα δελτία των 8. Φαντασιώνονται προφίλ αδίστακτων εγκληματιών με δήθεν συνομιλίες ασελγώντας στον 15χρονο αφγανό και στην 11χρονη τραυματισμένη αδερφή του, χρησιμοποιώντας τους σε ένα υπερθέαμα για την συγκηνισιακή ικανοποίηση του κοινού του καναπέ που διψάει για αίμα και μυστήριο. Τα δελτία ειδήσεων αραδιάζουν με ξέχειλη σοβαροφάνεια λασπολογίες πακεταρισμένες κατευθείαν από τα γραφεία της ΓΑΔΑ, επιδιώκοντας την πλήρη απονομιμοποίηση του αναρχικού και ευρύτερου αντιεξουσιαστικού χώρου στις ευκολόπιστες συνειδήσεις. Όταν τα ψέμματά τους αποκαλύπτονται ένα φιάσκο, παρουσιάζεται ένα άλλο ψέμα. Η αλήθεια δεν έχει σημασία, απλά η υπόθεση δεν πρέπει να καταρρεύσει ως τηλεοπτικό θέμα όσο ακόμα πληρεί τα επικοινωνιακά συμφέροντα μιας αλητήριας εξουσίας. Παρʼ ότι το ψευτοδίλλημα της ενοχής ή μη των 6 συλληφθέντων για συμμετοχή στην οργάνωση Ε.Α δεν μας αγγίζει, απλά γιατί η αστική δικαιοσύνη δεν έχει καμιά σχέση με δικαιοσύνη και ειδικά όταν έχει να κάνει με ανθρώπους που αγωνίζονται ζωσμένοι με συνείδηση και πάθος για ελευθερία, δεν μπορούμε να μην εξοργιστούμε μπροστά στις τρύπες της χυδαίας μηντιακής κατασυκοφάντησης συντρόφων μας.

Χάριν συμπλήρωσης του παζλ η ανακοίνωση της υπαγωγής της ελληνικής οικονομίας κάτω από τον έλεγχο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου(ΔΝΤ), ένα δρόμο που πρόκειται να πλήξει με ακόμα σκληρότερα μέτρα τους εργαζόμενους και τις αδύναμες κοινωνικές ομάδες, λίγες μέρες μετά “την επιτυχημένη εξάρθρωση” μας επιβεβαιώνει και μας εξοργίζει περισσότερο.



ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΕΡΟ ΑΠʼ ΟΛΑ ΤΑ ΚΕΛΙΑ

Ελευθεριακό στέκι in girum

Στον 1ο όροφο του παν/μίου λιβαδειάς
Ανοιχτή συνέλευση κάθε Τετάρτη 19:00

ANTIGRAFH ΑΠΟ ....Athens IMC FORUM

Δευτέρα, 12 Απριλίου 2010

Τι ακριβώς χρειάζεται κάποιος για να γίνει τρομοκράτης

Βιβλία όπως
΄΄το ελληνικό ανταρτικό των πόλεων ΄΄ (.. το ΄χω)
΄΄Σαντινιστικο μέτωπο εθνικής απελευθέρωσης (.. το ΄χω)
΄΄Ισραηλινή αποικιοκρατία και η ιντιφαντα΄΄(.. το ΄χω)

Η/Υ με αποθηκευμένες προκηρύξεις ( εχω … να φαν κι κότες )

Καλαμωτή …(εχω στο σπιτι στο χωριο)

Να ανήκεις στον αντιεξουσιαστικο χωρο ( καλά πάμε ως εδώ)

Περούκες…(από τις Απόκριες…. το ΄χω)

Σκαρίφημα…(το πρωί έφτιαξα ένα για την πεθερά μου για το πώς θα παει σε ένα νοσοκομείο… γιατί δεν ξέρει που παν τα 4 )

Διαρρηκτικά εργαλεία..( δεν μας είπαν ακριβώς τι εργαλεία όποτε …το ΄χω )

Σωματοτυπο συνηθισμένο …( το ΄χω )

Μαλακες γείτονες …( το ΄χω )

Μηχανάκι ( το ΄χω ..και μάλιστα το εχω εξοφλήσει )

Επικίνδυνα εκρηκτικά υλικά ( γκαζάκια για το καμινέτο – ρολόι για να ξυπναω το πρωι…το ΄χω)

Γάντια μιας χρήσεως ( το΄χω …έβαψα τις καρέκλες του μπαλκονιού αφου τις πέρασα πρώτα με διαβρωτικό)

Κουκούλα (όχι σαν αυτές που εχουν οι ΔΙ.ΑΣ… αλλα κρατεί το κρυο ..ειδικά τωρα το Μάη)
Παραμορφωτη φωνής ( το ΄χω …από πέρυσι στα γενέθλια των παιδιών…πολύ γελιο)

Η μονη μαλακια είναι ότι πινω τσίπουρα και όχι μπυρες.. αρα δεν εχω μπουκάλια

Το παίρνω το δίπλωμα ?

Σάββατο, 3 Απριλίου 2010

«Θα κάνω αυτό που δεν πρόλαβες εσύ»…

Το πρωί έφυγε από το σπίτι του όπως όλα τα άλλα πρωινά. Φίλησε τη σύντροφό του και την κορούλα του, κάνοντας υπεράνθρωπη προσπάθεια να μην προδοθεί και αφήσει και φανεί κάτι από τα σφοδρά συναισθήματα που συντάραζαν την ψυχή του. Και το κατάφερε.

Μόνο για μια στιγμή, εκεί στο κατώφλι της πόρτας, κόντεψε να χάσει τον αυτοέλεγχό του, όταν η Μαρία τον ρώτησε τι φαγητό θα ήθελε να του φτιάξει το βράδυ. «Έχει μείνει λίγο λαρδί από την Κυριακή, θέλεις να σου το κάνω με φασόλια που σ’ αρέσει;», είπε, κι εκείνον τον έπνιξε ένα κύμα συγκίνησης, που ανέβηκε ορμητικό από τα σωθικά του. Έγνεψε καταφατικά αντί για άλλη απάντηση, ανίκανος να προφέρει έστω και μια λέξη χωρίς να ξεσπάσει σε κλάματα. Της έκανε αντίο με το χέρι κι έκλεισε πίσω του την πόρτα.

Στάθηκε ένα λεπτό στο κεφαλόσκαλο να συνέλθει, σκούπισε τα μάτια του που είχαν πλημμυρίσει δάκρυα. «Καημενούλες μου, τι θ’ απογίνετε;» αναστέναξε. Κατέβηκε αργά τα σκαλοπάτια και βγήκε στο δρόμο. Ο καιρός ήταν μουντός και φυσούσε ένα ελαφρό αλλά παγωμένο αεράκι. Σήκωσε τα πέτα του χιλιοφορεμένου ντρίλινου πανωφοριού του, έβαλε τα χέρια στις τσέπες και κίνησε. Δεν πήρε όμως την κατεύθυνση για τη δουλειά του ως συνήθως, παρά κατηφόρισε προς το ποτάμι. Πέρασε στην αντίπερα όχθη και βάδισε κατά μήκος της προκυμαίας με κατεύθυνση το μέγαρο της Βουλής. Όχι πολύ μακριά από εκεί είχε νοικιάσει την προηγούμενη ένα δωμάτιο σε ένα μικρό ξενοδοχείο και είχε εναποθέσει τα σύνεργά του.

***

Μόλις βρέθηκε μόνος στο δωμάτιο, στρώθηκε αμέσως στη δουλειά. Είχε αρκετό χρόνο μπροστά του, αλλά ήθελε να ξεμπερδεύει μια ώρα αρχύτερα. Άνοιξε την τσάντα του κι έβγαλε από μέσα μερικά φυσίγγια δυναμίτη. Τα έστησε όρθια στο πάτωμα, κολλητά το ένα στο άλλο, έτσι που να σχηματίζουν δέσμη και σφήνωσε ανάμεσά τους ένα πυροκροτητή από βροντώδη υδράργυρο, που τον συνέδεσε με ένα φυτίλι. Έδεσε σφιχτά γύρω-γύρω τα φυσίγγια με ένα χοντρό σπάγκο και ύστερα τα τύλιξε προσεκτικά σε μια εφημερίδα, αφήνοντας μόνο να βγαίνει η άκρη του φυτιλιού από ένα μικρό άνοιγμα. Έχωσε την αυτοσχέδια βόμβα στην τσάντα του και σηκώθηκε. «Πάει κι αυτό», έκανε με ανακούφιση τρίβοντας τα χέρια του. Πήρε τη μοναδική καρέκλα του δωματίου, την έφερε κοντά στο τραπέζι και κάθισε. Έβγαλε από τη μέσα τσέπη του σακακιού του ένα σημειωματάριο μαζί με ένα κοντό μολύβι και το άνοιξε πάνω στο τραπέζι. Σάλιωσε το μολύβι με τη γλώσσα του κι άρχισε να γράφει.

***

Όλη του η ζωή δεν ήταν παρά μια διαδοχή από αποτυχίες και απογοητεύσεις. Από όταν ανοίχτηκαν τα μάτια του στον κόσμο, η φτώχια είχε πάντα σταθεί η πιο πιστή του σύντροφος. Ότι κι αν είχε δοκιμάσει για να ξεφύγει από τις δαγκάνες της είχε αποβεί μάταιο. Παιδί ακόμα εγκατέλειψε την ιδιαίτερη πατρίδα του στις Αρδέννες και ανέβηκε στο Παρίσι για να βρει την τύχη του. Από την αρχή όμως τα πράγματα του πήγαν στραβά. Εντελώς απένταρος όπως ήταν, αναγκάστηκε να κλέψει κάτι για να φάει, αλλά τον έπιασαν κι έτσι κατέληξε στη φυλακή.

***

Μετά την αποφυλάκισή του έκανε όλες τις δουλειές. Έγινε με τη σειρά: βοηθός ζαχαροπλάστη, σιδηρουργός, βυρσοδέψης, τσαγκάρης. Αυτά που έβγαζε όμως, μόλις και μετά βίας του έφταναν για να μην πεθάνει στην πείνα. Όταν μάλιστα γνώρισε τη Μαρία κι άρχισαν να ζουν μαζί κι όταν μετά από λίγο γεννήθηκε και το κοριτσάκι τους, τα πράγματα δυσκόλεψαν ακόμα περισσότερο. Η αδυναμία του να καλύψει τις ανάγκες της οικογένειάς του τον έφερνε σε απόγνωση. Το μόνιμο αίσθημα κατωτερότητας που τον κατείχε, τον έκανε να θεωρεί πάντα τον εαυτό του σαν τον πρώτο υπεύθυνο για κάθε αναποδιά που του τύχαινε στη ζωή του.

Μετά από αλλεπάλληλες, άκαρπες προσπάθειες για να καλυτερέψει τη μοίρα του, είχε φτάσει σε τέτοιο σημείο απελπισίας, που σκεφτόταν να αυτοκτονήσει. Αυτό που τον κράτησε να μην το κάνει ήταν μια μεταστροφή που σιγά-σιγά συντελέστηκε στην αντίληψή του για τη ζωή. Καθώς δηλαδή ο καιρός περνούσε και η πίκρα στάλα-στάλα σωρευόταν στην καρδιά του, ένα συναίσθημα οργής άρχισε να παίρνει ρίζες και να φουντώνει στα σωθικά του.

Άξαφνα όλο του το είναι έμοιαζε να επαναστατεί ενάντια στην κακή του μοίρα και μαζί μ’ αυτήν σε ό,τι άλλο τριγύρω του στον κόσμο συνέτεινε στο να τον κρατά βυθισμένο στην εξαθλίωση. Συνειδητοποιούσε ότι η υποθετική ακαματωσύνη του δεν αρκούσε για να εξηγήσει την αθλιότητα της κατάστασής του, που άλλωστε τη μοιραζόταν με εκατομμύρια άλλους ανθρώπους στον κόσμο. Του γινόταν φανερό πως το γεγονός ότι παρ’ όλες του τις προσπάθειες δεν κατάφερνε να δει μια άσπρη μέρα, ότι παρά την πολύωρη, εξοντωτική καθημερινή δουλειά δεν κατόρθωνε να εξασφαλίσει στην γυναίκα και το παιδί του μια αξιοπρεπή ύπαρξη, δεν οφειλόταν στη δική του ανεπάρκεια, παρά αποτελούσε τη φυσική συνέπεια της λειτουργίας ενός κοινωνικού συστήματος βασισμένου στην εκμετάλλευση της ανθρώπινης εργασίας από μια κάστα πλουτοκρατών, πολιτικάντηδων, γραφειοκρατών και λοιπών προνομιούχων κατεργαρέων.

Στις συντροφιές των σοσιαλιστών, όπου σύχναζε εδώ και λίγο καιρό, άκουγε συχνά να μιλούν για τη μεγάλη επανάσταση, που θα σάρωνε, θα ανέτρεπε εκ βάθρων την αστική κοινωνία της ανισότητας και της εκμετάλλευσης και θα εγκαθιστούσε στη θέση της την κοινωνία της δικαιοσύνης και της αδελφοσύνης των λαών.

Κανείς όμως δεν ήξερε να πει πότε θα ερχόταν αυτή η μέρα. Θα έπρεπε, λοιπόν, να συνεχίσει να υπομένει την άχαρη ζωή του της κακομοιριάς και της ανέχειας, χωρίς άλλο στήριγμα από την εύθραυστη ελπίδα μια μελλοντικής δικαίωσης, που ο ίδιος μάλλον δε θα προλάβαινε να τη γευτεί; Όχι, δεν άντεχε να περιμένει άλλο. Της ποθητής αυτής επανάστασης ποθούσε να γίνει αυτός ο προπομπός. Δεν είχε φυσικά τη δύναμη να προκαλέσει μόνος του την πλατειά, τη μεγαλειώδη, παθιασμένη καταστροφή που θα άνοιγε το δρόμο στη νέα εποχή, μπορούσε όμως να προϊδεάσει τον κόσμο για την εκπλήρωσή της, με μια πράξη συμβολική. Χτυπώντας την τάξη των εκμεταλλευτών μέσα στο ίδιο το άντρο της εξουσίας της. Η ιδέα αυτή ωρίμαζε μέσα του μέρα με τη μέρα και σήμερα είχε έρθει η στιγμή να την πραγματοποιήσει.

Κοίταξε το ρολόι του. Κόντευε τρεις. Έπρεπε να πηγαίνει. Έβαλε ξανά στην τσέπη του το σημειωματάριο, πήρε από κάτω την τσάντα, έριξε μια γρήγορη ματιά στο δωμάτιο μην τυχόν κι είχε ξεχάσει τίποτα και βγήκε.

***

Την επομένη δεν υπήρχε χώρος στις σελίδες των εφημερίδων για άλλη είδηση: «Η έσχατη βεβήλωση! Η τρομοκρατία είχε χτυπήσει μέσα στην ίδια τη Βουλή! Την προηγούμενη το απόγευμα, κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης των αντιπροσώπων του λαού, ένας άγνωστος είχε ρίξει μια βόμβα από το δεύτερο εξώστη. Η έκρηξη τραυμάτισε κάποιους βουλευτές κι έσπειρε τον πανικό στους παρευρισκομένους. Η αστυνομία προέβη αμέσως σε μαζικές συλλήψεις ανάμεσα στους κύκλους των αναρχικών, λίγες ώρες όμως αργότερα, ο δράστης παρουσιάστηκε αυτοβούλως στις αρχές και ομολόγησε την αποτρόπαια πράξη του».

Η δίκη του έγινε λίγο καιρό αργότερα. Όλα ήταν προδιαγραμμένα. Η τιμωρία θα έπρεπε να είναι παραδειγματική. Από το ύψος της έδρας του, ο πρόεδρος του δικαστηρίου κατακεραύνωσε τον κατηγορούμενο με τα λόγια: «Τα χέρια σας, κύριε, είναι κόκκινα από το αίμα!»

Μα εκείνος τον κοίταξε ήρεμα.

«Όχι τόσο όσο η τήβεννος σας, κύριε Πρόεδρε», απάντησε με φωνή που δεν είχε ούτε υποψία ειρωνείας. «Εσείς έχετε στείλει στο θάνατο δεν ξέρω πόσους ανθρώπους, ενώ εγώ δε σκότωσα κανένα και ούτε είχα πρόθεση να σκοτώσω. Αν πράγματι το επιθυμούσα, θα είχα βάλει μύδρους μες στη βόμβα μου».

***

Τον καταδίκασαν σε θάνατο. Στο άκουσμα της απόφασης στράφηκε προς το ακροατήριο και φώναξε: «Ζήτω η Επανάσταση!»

Τον εκτέλεσαν λίγες μέρες αργότερα. Ο τάφος του στο νεκροταφείο του Ιβρύ έγινε τόπος λαϊκού προσκυνήματος. Άντρες, γυναίκες και παιδιά περνούσαν κάθε μέρα και απόθεταν, άλλος μια μαύρη ή μια τρίχρωμη ταινία και άλλος πάλι ένα χαιρετισμό, ένα μήνυμα ή κάποιο ποίημα. Για κάμποσο καιρό, μπορούσε ακόμα να δει κανείς γραμμένη με κιμωλία πάνω στην πλάκα, με αδέξια, παιδικά γράμματα, μια φράση που έλεγε: «Εγώ τώρα είμαι παιδί, μα σαν μεγαλώσω, θα κάνω αυτό που δεν πρόλαβες εσύ».

Ο.Η.

(Δημοσιεύτηκε στη ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ φύλλο 43, Οκτώβριος 2005)

γιατί δεν τρώτε σουβλάκι ?

Ήταν ο μεγάλος μου ο γιος στο χωριό και έπαιζε με κάτι ξαδερφούλες του
Κάποια στιγμή τις ρώτησε.
΄΄ γιατί δεν τρώτε σουβλάκι ? ‘’
΄΄γιατί νηστεύομε και πρέπει να κοινωνήσουμε ΄΄
φεύγει τότε το παιδί και πάει στη μανά μου.. και την ρωτάει
΄΄ Γιαγιά τι είναι το κοινωνήσουμε ? ‘’
΄΄Αμαν μ΄ αυτον τον πατερα σου΄΄

…..δεν το γλιτώνει το εγκεφαλικό η μάνα μου.

Πέμπτη, 1 Απριλίου 2010

Κυριακή, 28 Μαρτίου 2010

Πως έχει η κατάσταση σήμερα

Το πολιτικό σύστημα έχει φτάσει στο υπέρτατο σημείο φαταουλισμου…

Τα δυο κόμματα (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ ) με ευκολία εναλλάσσονται στην κορυφή της πυραμίδας του πολιτικού συστήματος έχοντας κανει μια άτυπη συμφωνία με τον μαλάκα που έχει το όνομα έλληνας.

Η έλλειψη ΄΄ αντίπαλου δέους ΄΄ τους δίνει το δικαίωμα να κάνουν ότι γουστάρουν.
Το ρόλο του ΄΄ αντίπαλου δέους ΄΄ αν και καλέστηκε να τον παίξει η Αριστερά.. δεν τα κατάφερε..( πηρέ κακές κριτικές).

Αρα …. επιβάλλεται η δημιουργία ενός νέου ΄΄ αντίπαλου δέους ΄΄ και μάλιστα γρήγορα…

Για να λέμε όμως τα πράγματα με το όνομα τους, ο αντιεξουσιαστικος χώρος από μονος του δεν μπορει να το καταφέρει.. ουτε και κάποιος πολιτικός χώρος..

Τι είναι όμως αυτό που τους τρομάζει ??

Αυτό που έγινε περίπου 1,5 χρόνο πριν…Δεκέμβρης του ΄08.
Το 1ο καταπληκτικό που έγινε ηταν ότι έσπασε ο φόβος.
Ο κόσμος άφησε τον φόβο του στον καναπέ να βλέπει τηλεόραση και εκείνος βγήκε στο δρόμο.
Το 2ο ήταν … αυτός ο μικρομεσαίος έλληνας που ενώθηκε με τους εξεγερμένους.
Βγήκε μαζί τους στο δρόμο, τους υπερασπίστηκε, πεταγε γλάστρες, έμπαινε μπροστά και σε κάποιες περιπτώσεις τους έκανε και πλάτες…

Αυτό λοιπόν το εκρηκτικό μείγμα, εξεγερμένου – μικρομεσαίου, ήταν που γέμισε με φόβο το σύστημα και ελπίδα πολλούς ΄΄ εγκλωβισμένους ΄΄ σε ολη την Ευρώπη.
Τα πράγματα άλλωστε μιλανε από μονα τους.

Ποτέ πάλι στην σύγχρονη ευρωπαϊκή ιστορία, δεν υπήρξε τοσο άμεση αντίδραση αλληλεγγύης από άλλους λαούς προς τον λαό που έκανε την εξέγερση
Ποτέ πάλι το σύστημα δεν φοβήθηκε τόσο πολύ , πως γρήγορα η εξέγερση μπορεί να χτυπήσει και την δική του την πόρτα (βλέπε Γαλλία).

Το σύστημα όμως αντέδρασε αμέσως , έβγαλε προβοκάτορες και παπαγαλάκια σαν άσσο από το μανίκι του και κατάφερε με στημένα ΄΄ επεισόδια ΄΄ και ρεπορτάζ να ξαναφτιάξει τον τοίχο του φόβου .

Ο αντιεξουσιαστικος χώρος δεν τα κατάφερε…έχασε…και ο μικρομεσαίος βυθίσθηκε πάλι στον καναπέ του ..
Εκεί χάθηκε το ματς…

Υπάρχει όμως και η ρεβάνς..

Αργά η γρήγορα έρχεται ο νέος Δεκέμβρης και απ΄ ότι φαίνεται θα είναι πιο άγριος
Τα σημάδια είναι εμφανή… το τρομοκρατημένο σύστημα προσπαθεί όσο ποτέ άλλοτε να τρομοκρατήσει τον κόσμο με διάφορα ταχυδακτυλουργικά εφε

Μαζεύει κόσμο ΄΄ προληπτικά ΄΄ πριν από την αρχή κάποιας πορείας..
Κατηγορεί χωρίς στοιχεία , άτομα του αντιεξουσιαστικου χώρου ως μέλη τρομοκρατικών ομάδων..
Κατασκευάζει κουκουλοφορους με παντόφλες ,πιτζάμες ή ραστα μαλλί..
Πυροβολεί και σκοτώνει, βγάζει φωτογραφίες ανθρώπων στα ΜΜΕ προσπαθώντας και καλα να συλλέξει πληροφορίες … ενώ στην ουσία μας δείχνει ποσο εύκολα μπορεί να καταστρέψει ζωές…και άλλα πολλά …

Το μήνυμα είναι διπλής κατεύθυνσης…

Αντιεξουσιαστη κάτσε στα αυγά σου και εσυ μικρομεσαίε κοιτά τι μπορεί να πάθεις στα καλά καθούμενα…

Το θέμα είναι κατά πόσο έχει ληφθεί υπόψη το μήνυμα αυτό..

Αν κρίνει κανείς ότι στις 2 πρώτες πανελλαδικές απεργίες ο κόσμος που κατέβηκε ήταν … την 1η γύρω στις 30.000 και την 2η 40.000 …( την ώρα που ο Παναθηναϊκός σε 2 ματς …1 ευρωπαϊκό και 1 με τον Ολυμπιακό μάζεψε πάνω από 120.000!!!)….τότε το μήνυμα ελήφθη…

Γι αυτό το λόγο ακριβώς επιβάλλεται ο χώρος να ΟΡΓΑΝΩΘΕΙ και να δείξει ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ του προς όλους ….
Να γινει η ασπίδα…

Ο μικρομεσαίος είναι ίσως πιο έτοιμος από ποτέ αυτή τη φορά να μπει και αυτός στη φωτιά…

Δεν ξέρω πως θα είναι στο μέλλον αυτή η σχέση.. το πιθανότερο να καταφέρουν να μας κάνουν εχθρούς …αντίπαλους.
Σίγουρα θα ξαναφέρουν τα πράγματα στα μέτρα τους… όμως θα υπάρχει πάντα ο φόβος της ΄΄ τούμπας ΄΄ του μικρομεσαίου…

Ας γίνουμε η αφορμή… που θα κρατήσει

Παρασκευή, 26 Μαρτίου 2010

Αλήθειες αναφορικά με την κοινωνική επανάσταση του 1821

αντιγραφη απο anarchypress.gr


«Οι επαναστάσεις δεν αυτοσχεδιάζονται, δεν γίνονται αυθαίρετα ούτε από άτομα ούτε ακόμα από τα πιο δυνατά σωματεία. Ανεξάρτητα από κάθε θέληση κι από κάθε συνωμοσία, οδηγούνται πάντοτε απ’ την πίεση των πραγμάτων. Μπορούμε να τις προβλέψουμε προαισθανόμενοι, καμιά φορά, το πλησίασμά τους, αλλά δεν μπορούμε ποτέ να επιταχύνουμε την έκρηξή τους». (Μ. Μπακούνιν, Για έναν Αντιεξουσιαστικό Σοσιαλισμό)

Το ιστορικό αξίωμα που θέλει τις μεγάλες κοινωνικές εκρήξεις να συλλαμβάνουν κατά κανόνα εξ απροόπτου και σε βαθύ λήθαργο τις βαρυστομαχιασμένες απ’ το εκμεταλλευτικό δείπνο και σίγουρες –παρά τα έκδηλα σημάδια της αρρώστιας– για την ευρωστία τους εξουσίες, αλλά συνήθως και τους καραδοκούντες επίδοξους διαχειριστές της κληρονομιάς τους, θα βρει την εφαρμογή του και στην ελλαδική περίπτωση.

Παρά το γεγονός ότι, συνεπεία της όξυνσης κατά τα προεπαναστατικά χρόνια της καταπίεσης και εκμετάλλευσης, από «το τέλος του 1820 το αίσθημα ότι επέκειτο μεγάλη κοινωνική αναταραχή έγινε κοινό ανάμεσα στο μουσουλμανικό και χριστιανικό πληθυσμό του Μοριά»(1) (σύμφωνα με τον Φίνλεϋ αλλά και πολλούς άλλους σύγχρονους των γεγονότων ιστορικούς) και την κοινολόγηση του διάτρητου, άλλωστε, «μυστικού σκοπού» της Φιλικής Εταιρίας από πράκτορες στους Οθωμανούς εξουσιαστές και τα χαμηλόβαθμα μέλη της, κόντρα στη θέληση και τις περί του αντιθέτου διαταγές της ηγεσίας της, στις «κατώτερες τάξεις του λαού»· οι Οθωμανοί εξουσιαστές θα αρκεστούν στην ομηρία των προεστών και δεσποτάδων που προσήλθαν στην Τρίπολη, πιστεύοντας ότι κάτι τέτοιο ήταν ικανό να σφραγίσει τον κρατήρα τού ήδη αχνίζοντος κοινωνικού ηφαιστείου, ενώ η ισχύς της έκρηξής του θα αιφνιδιάσει δυσάρεστα, όχι μόνο τις έντρομες χριστιανικές ηγετικές ομάδες που φυσικά την απεύχονταν, αλλά και την υποτιθέμενη «αστική πρωτοπορία» που επεδίωκε με τελείως διαφορετικό τρόπο την αλλαγή του κυριαρχικού σκηνικού.

«Λένε», θα σημειώσει στο ημερολόγιό του ο πρόξενος της Ολλανδίας στην Αθήνα Domenigo Origone, μετά την εκδήλωσή της, «πως αυτή η επανάσταση ξέσπασε πριν από την ώρα που είχαν καθορίσει οι αρχηγοί της, αλλά ο καρπός, πολύ ώριμος, έπεσε με το πρώτο ταρακούνημα, μ’ όλο που αυτό το τράνταγμα δεν έγινε από τους ηγέτες αλλά ήταν αποτέλεσμα των μέτρων του Σουλτάνου».(2)

Το ρίζωμα στη σταδιακά κατασκευασμένη –μετά τη συγκρότηση του ελληνικού κράτους και μέσω κυρίως της εθνικής εκπαίδευσης– νεοελληνική συνείδηση του μυθολογήματος της κήρυξης της επανάστασης (σαν να επρόκειτο για διακρατικό πόλεμο) σε συγκεκριμένο τόπο και χρόνο από κάποιες ηγετικές φυσιογνωμίες, παρά την ύπαρξη πλήθους τεκμηρίων που πιστοποιούν «ότι η ύψωσις της σημαίας της επαναστάσεως εν Αγία Λαύρα και μάλιστα την 25ην Μαρτίου είναι θρύλος και όχι πραγματικόν γεγονός»(3) (όπως συμπεραίνει ο καθηγητής Απ. Δασκαλάκης και την άποψή του ενστερνίζεται η συντριπτική πλειοψηφία των ιστορικών), δεν αποδεικνύει παρά το μέγεθος του κρατικού ψέματος και δίνει το μέτρο της άκριτης και αδιερεύνητης κοινωνικής του αποδοχής.

Ωστόσο η επινόηση και μεθοδική προβολή (μέσω κυρίως της λογοτεχνίας και της ζωγραφικής) ενός ακόμη ανύπαρκτου γεγονότος –που, σημειωτέον, δεν καταγράφει στα απομνημονεύματά του ούτε καν ο υποτιθέμενος πρωταγωνιστής του, ο Παλαιών Πατρών Γερμανός– με προφανή στόχο να συγκαλύψει την απουσία των «ελληνικών» ηγετικών ομάδων στο ξεκίνημα του απελευθερωτικού αγώνα, δεν είναι σε θέση να σβήσει άλλες ιστορικές καταγραφές, που αποδίδουν πιο ανάγλυφα και πειστικά την κοινωνική και κυριαρχική πραγματικότητα της εποχής.

«Όταν εύφλεκτος ύλη συσσωρευθή, σπινθήρ αρκεί να πέσει και την ανάπτει», θα γράψει, συνοψίζοντάς την σε μια εύστοχη φράση της ιστορίας του, ο αστός ιστορικός και σύγχρονος της επανάστασης Σπ. Τρικούπης. «Τοιούτον τι συνέβη εν Πελοποννήσω παρά την θέλησιν και απόφασιν όλων»,(4) και τον πυροκροτητή που θα προκαλέσει την κοινωνική έκρηξη στον «ελλαδικό χώρο», θ’ αποτελέσουν κάποιες βίαιες ενέργειες των καταπιεσμένων, που όταν εκδηλώνονταν ακατάπαυστα καθ’ όλο το χρονικό διάστημα της οθωμανικής κατοχής έφερναν σαν στίγμα πάνω τους την ομόθυμα, από Οθωμανούς και χριστιανούς εξουσιαστές, κολλημένη «ληστρική» ετικέτα, ενώ για την προκειμένη περίσταση θα χαρακτηριστούν αναδρομικά «εθνικές».

«Ενταύθα δε εν Πελοποννήσω», περιγράφει ο γραμματέας του Κολοκοτρώνη Οικονόμου, «συνέπιπτε και πριν και τότε, να τολμηθώσι πράξεις τινές αλλεπάλληλοι. Τινές μεν εξ υποβολής υπογείου, τινές δε και απλώς τυχαίαι· και τίνες καν τε άτακτοι αλλ’ εκ του πνεύματος της επαναστάσεως, της αναρχίας και την ανυπομονησίας προερχόμενοι».(5)

Σποραδικές λοιπόν επιθέσεις (αυθόρμητες ή μη), στα μέσα Μαρτίου του 1821, από ομάδες κλεφτών (Σολιώτη, Χοντρογιανναίων κ.ά.), αλλά κι από μεμονωμένα άτομα, ενάντια σε αξιωματούχους (σπαχήδες) και όργανα (φοροεισπράκτορες) του κράτους σε διάφορα μέρη του Μωρηά (Αρφάρα, Βερσεβά, Αγρίδι κ.α.) και η απρόκλητη αλλά όχι αναίτια(6) επίθεση του οθωμανικού στρατού στις χριστιανικές συνοικίες της Πάτρας (21.3.1821), θα γίνουν τα προσανάμματα της επαναστατικής πυρκαγιάς.

Η κλιμάκωση της κοινωνικής έντασης, που θα εκφραστεί με τη σημαντική αριθμητικά διεύρυνση των κλέφτικων ομάδων από απόλεμους αγρότες και το χτύπημα απ’ αυτές ενός σώματος τουρκαλβανών, την πολιορκία και άμεση ανταπόδοση της οθωμανικής επίθεσης στην Πάτρα από επτανήσιους πρόσφυγες και πατρινούς με πρωτοβουλία ενός τσαγκάρη, του Καρατζά, τη μαζική εισβολή την επόμενη μέρα στην πόλη αυτοσχέδια οπλισμένων γεωργών και κτηνοτρόφων απ’ τα περίχωρα –που, αντίθετα απ’ τα γραφόμενα των ελλήνων ιστορικών και σύμφωνα με τη μαρτυρία του γάλλου πρόξενου στην Πάτρα Πουκεβίλ, «είναι φανατισμένοι και δεν έχουν αρχηγούς»(7)– και άλλα εξεγερτικά επεισόδια μικρότερης έντασης και έκτασης αλλά όχι και σημασίας, θα ωθήσουν τους Οθωμανούς εξουσιαστές και το στρατό τους να κλειστούν έντρομοι στα κάστρα, και τους χριστιανούς προύχοντες να επιχειρήσουν αναγκαστικά μιαν άτακτη φυγή προς τα εμπρός.

«Το πράγμα τέλος πάντων», περιγράφει στα απομνημονεύματά του ο Χριστόφορος Περαιβός, «κατήντησεν εις τόσον βαθμόν ενθουσιασμού και συγχύσεως, ώστε και μυρίας γλώσσας Δημοσθενικάς αν είχε τις να τας μεταχειρισθή διά να καθησυχάσει την ορμήν των Ελλήνων, ου μόνον εκοπίαζε ματαίως, αλλ’ εκινδύνευεν ακόμη και η ζωή του επειδή τον ενόμιζον ως Τουρκολάτρην, και μάλιστα πολύ περισσότερον υπέκειντο εις τον κίνδυνον οι αρχιερείς και δημογέροντες ως συνεχή σχέσιν έχοντες μετά των Τούρκων, αντιπρόσωποι όντες των επαρχιών».(8)

«Οι άνθρωποι εν γένει ετρελλάθηκαν και μήτε ηξεύρουν τι κάμουν μήτε λόγια και ορμηνείας ακούουν από κανένα. Αλλά ποιος χαρέκακος τους ωδήγησεν εις ταύτα δεν ηδυνήθην να μάθω», επιβεβαιώνει σε αναφορά του προς τις οθωμανικές αρχές ο εντεταλμένος να καταπραΰνει τον επαναστατικό πυρετό στην Τριφυλλία, κατοπινός ιστορικός της επανάστασης, μητροπολίτης Αμβρόσιος Φραντζής. «Οι κάμποι και τα βουνά είναι γιομάτα από αρματωμένους ανθρώπους[...] όσα κι αν τους ωμίλησα, δεν εισακούομαι. Περισσότερον δεν ημπορώ να τους ομιλήσω εις τα φούμαρα [καπνούς] και εις το ξεμυάλισμα όπου βρίσκονται, διότι φοβούμαι και τον εαυτό μου».(9)

Έτσι, κάτω απ’ την απειλητική σκιά μιας διλέπιδης δαμόκλειας σπάθας, αυτής που περιέστρεψαν πάνω απ’ τα κεφάλια τους Οθωμανοί εξουσιαστές και «έλληνες» εξουσιαζόμενοι, οι κοτσαμπάσηδες και δεσποτάδες που έλεγχαν την εφορία της Φιλικής Εταιρίας στην Αχαΐα (Λόντος, Παλαιών Πατρών Γερμανός, Ζαΐμης κ.ά.) –και οι οποίοι λίγες μέρες πριν (10.3.1821) στο μοναστήρι της Αγίας Λαύρας, σύμφωνα με τα γραφόμενα του Π. Π. Γερμανού, «…συσκεφθέντες απεφάσισαν να μη δώσωσιν αιτίαν τινά, αλλ’ ως πεφοβισμένοι να παραμερήσωσιν εις ασφαλή μέρη» και μονάχα στην περίπτωση που οι Οθωμανοί κινηθούν πρώτοι, «τότε εξ ανάγκης να λάβωσι και αυτοί τα όπλα και να κινήσωσι και τους λοιπούς ομογενείς εις υπεράσπισιν εαυτών»(10)– θα κάνουν την κατόπιν εξεγερτικής εορτής θριαμβευτική είσοδό τους στην Πάτρα στις 23.3.1821.

Ανάλογα αρνητική θα είναι και η στάση τού επίσης φιλικού Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη στη Νότια Πελοπόννησο, ο οποίος, μην έχοντας φυσικά τίποτα να κερδίσει από μια κοινωνική αναταραχή, «…συμβουλευθείς με τους συγγενείς και οικείους του, απεφάσισε να στείλει τους υιούς του ομήρους [στην Τρίπολη], και να σβεσθή το πνεύμα της επαναστάσεως».(11)

Όμως, τελικά, μπροστά στο αναπόφευκτο της κοινωνικής έκρηξης και επέκτασης της επανάστασης, τη συνεπαγόμενη βεβαιότητα να χάσει την ηγετική του θέση στη Μάνη στρέφοντας τους έτοιμους να εξεγερθούν κατοίκους της εναντίον του, την άρνηση του ενός γιου του, Ηλία, να παρουσιαστεί στην Τρίπολη (στη θέση του πήγε ένας ανεψιός του) και μετά την υπόσχεση του εκπροσωπούντος τον Υψηλάντη, του Παπαφλέσσα, ότι θα του αποδοθεί η ηγεμονία ολόκληρου του Μωρηά, θα αυτοχειροτονηθεί «αρχιστράτηγος των Σπαρτιατικών στρατευμάτων», θα εκστρατεύσει ενάντια στην ήδη πολιορκούμενη, από αγρότες των περιχώρων, Καλαμάτα και θα εισβάλει ειρηνικά (καθώς οι Οθωμανοί θα παραδοθούν) στην πόλη (24.3.1821).

Αποσκοπώντας, αφού τιθασεύσουν την ορμή του, να χρησιμοποιήσουν το ανατρεπτικό κοινωνικό δυναμικό σαν υποζύγιο στο άρμα των αναφυόμενων εκ των πραγμάτων κυριαρχικών τους επιδιώξεων, θα συστήσουν οι μεν πρώτοι το «Αχαϊκόν Διευθυντήριον», ο δε δεύτερος τη «Μεσσηνιακή Γερουσία», και με προκηρύξεις τους προς τις ευρωπαϊκές Αυλές θα εκλιπαρήσουν την αρωγή τους, παρουσιάζοντας την κοινωνική έκρηξη στο Μωρηά σαν μια συντεταγμένη «απελευθερωτική» επιχείρηση και προκαθορίζοντας, ερήμην των εξεγερμένων, το χαρακτήρα της σε θρησκευτικοεθνικό, παρά το γεγονός ότι «οι δε αρχηγοί δεν εισηκούοντο» και «μηδέ τάξις ήταν ακόμη καμμία εις τα πράγματα, μηδέ ενθουσιασμός εθνικός»,(12) σύμφωνα με την εκτίμηση που θα διατυπώσει αργότερα στα απομνημονεύματά του ένας απ’ τους φερόμενους σαν συντάκτες των κειμένων, ο δεσπότης Γερμανός.

Εκκλήσεις για βοήθεια που θα πέσουν φυσικά στο κενό, καθώς κάτι τέτοιο δεν επέτρεπαν, αφενός η τότε κυριαρχική συγκυρία –αφού τα χριστιανικά κράτη της Ευρώπης, στα πλαίσια του κυριαρχικού ανταγωνισμού και της ισορροπίας του τρόμου που είχε επιβάλει η «ιερά συμμαχία», ευνοούσαν προς το παρόν την εδαφική ακεραιότητα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας– και αφετέρου δε η πρόδηλη, στους εκπροσώπους τους, κοινωνική δρομολόγηση από μέρους των καταπιεσμένων της επαναστατικής διαδικασίας, προμηνύματα της οποίας αποτελούσαν εκτός των άλλων και το κάψιμο των προξενείων των ευρωπαϊκών δυνάμεων (απ’ τους Οθωμανούς, και κατά λάθος επιμένουν οι έλληνες ιστορικοί) κατά τη διάρκεια των πρώτων συγκρούσεων και η λεηλασία τους απ’ τους «πτωχούς» και «ποταπούς» χριστιανούς της Πάτρας και των γύρω χωριών. Τα «απορρίμματα της Ιταλίας και της Επτανήσου», επιβεβαιώνει ο Τρικούπης αναφερόμενος μ’ αυτόν το χαρακτηρισμό στους εξεγερμένους «πολιτικούς» πρόσφυγες που κατά εκατοντάδες είχαν καταφύγει και κατοικούσαν στην πόλη, μαζί με άλλους καταπιεσμένους «ους και υπό γαλλικήν προστασίαν, ησέβησαν και εις αυτήν την προστάτριαν σημαίαν, ηγνωμόνησαν και εις αυτόν τον ευεργέτην των Πουκεβίλον, ήρπασαν παρρησία την διασωθείσαν εκ των χειρών των Τούρκων και διατηρουμένην εν των προξενείω περιουσίαν τών [πλούσιων] Πατρέων και ηνάγκασαν και αυτόν τον Πουκεβίλον να εγκαταλείψη το προξενείον και να καταφύγη εις τι αγγλικόν πλοίον ευρεθέν εν τω λιμάνι των Πατρών, αίροντες μιαιφόνον χείρα και κατ’ αυτού».(13)

Έτσι, οι πρόξενοι των ευρωπαϊκών κρατών, όχι μόνο δεν θα βοηθήσουν τους εξεγερμένους ραγιάδες κωφεύοντας στις εκκλήσεις των αυτοχειροτονημένων ηγετών, αλλά, αντιλαμβανόμενοι το ανεξέλεγκτο της επαναστατικής δραστηριότητας, αφού διατάξουν τον κανονιοβολισμό τους –από πλοία τους που ήταν αραγμένα στο λιμάνι της πόλης, σύμφωνα με τα αρχεία του Βατικανού–, θα καταφύγουν έντρομοι στα αγγλοκρατούμενα, εκείνη την εποχή, Επτάνησα.

Αργότερα, στο συνέδριο της Βερόνας, όπου θα τεθεί μεταξύ άλλων και το «ελληνικό ζήτημα», ο τσάρος της Ρωσίας Αλέξανδρος ο Α΄, πιστοποιώντας τις «κρυφές» προθέσεις του για τον καρακερματισμό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας σε δορυφορικά της χώρας του χριστιανικά «εθνικά» κράτη, αλλά ταυτόχρονα και την κοινωνική διάσταση του απελευθερωτικού αγώνα των καταπιεσμένων του «ελλαδικού χώρου», θα αιτιολογήσει ως εξής, απευθυνόμενος στον αντιπρόσωπο της Γαλλίας Μονμορανσύ, την περίεργα, εντούτοις, αυστηρή αρχικά ουδετερότητα της χώρας του: «Κανένα πράγμα δεν ημπορούσε να ήτον τόσον αρμόδιον εις το ιντερέσον μου, παρά ένας ιερός πόλεμος με την Τουρκίαν, όμως εστοχάστηκα ότι είδα εις τα ανακατώματα της Πελοποννήσου την μάρκαν της αναρχίας. Από εκείνην την στιγμήν ετράβηξα χέρι».(14)

Ανάλογες, άλλωστε, διαπιστώσεις ως προς τη φύση των αιτίων και το χαρακτήρα της επαναστατικής έκρηξης του 1821 θα διατυπώσουν και οι εγκυρότερες ξένες εφημερίδες της εποχής, βασιζόμενες σε πληροφορίες και ανταποκρίσεις απ’ τα πεδία των συγκρούσεων των πρώτων «φιλελλήνων», που έσπευσαν στον «ελλαδικό χώρο» κινούμενοι είτε από αισθήματα κοινωνικής αλληλεγγύης και την ειλικρινή πρόθεση να συνδράμουν στον απελευθερωτικό αγώνα των υπόδουλων κοινωνικών ομάδων (εκφράζοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο την αντίθεσή τους στην αρνητική στάση των κυβερνήσεων, αλλά παράλληλα με έμμεσο τρόπο και στα καθεστώτα των χωρών τους)(15) είτε από τυχοδιωκτική διάθεση και την προσδοκία της περιπέτειας, είτε απ’ τα νήματα των μυστικών υπηρεσιών των ευρωπαϊκών κρατών στα πλαίσια, αρχικά, των εκπορευόμενων σχεδίων εκτροπής του αφρισμένου κοινωνικού χειμάρρου κι αργότερα του αγώνα δρόμου για τον έλεγχο του υπό εκκόλαψη εθνικού κρατιδίου.

«Φαίνεται», θα συμπεράνει στο φύλλο της 26.5.1821 η βρετανική Morning Chronicle, «ότι η επανάστασις έγινε από τις κατώτερες τάξεις του λαού με σκοπό να επιβάλουν την αρχή τής ίσης διανομής του πλούτου»,(16) ενώ η μεγαλύτερη γερμανική εφημερίδα, η Allgemeine Zeitung, θα δημοσιεύσει επιστολή-ανάλυση του ελληνολάτρη Christian Muller, ο οποίος, –βλέποντας τις ονειροφαντασίες του που συμμερίζονταν και πολλοί άλλοι «φιλέλληνες» για μια επιχειρούμενη απ’ την επανάσταση αναβίωση του αρχαιοελληνικού κλέους, να συντρίβονται απ’ την ανατρεπτική κοινωνική πραγματικότητα του «ελλαδικού χώρου»– έγραφε απογοητευμένος, ανάμεσα σ’ άλλα, στα τέλη Ιουλίου του 1821 απ’ το Μωρηά: «Αλλά πλανάται οικτρά εκείνος, που νομίζει ότι ο πόλεμος αυτός των Ελλήνων εναντίων των Τούρκων είναι πόλεμος εθνικός. Τέτοιο πράγμα δεν συμβαίνει, γιατί προς το παρόν λείπουν οι απαιτούμενες προϋποθέσεις. Οι ανώτερες τάξεις δεν έλαβαν καθόλου μέρος μέχρι τώρα, εξαιρέσει καναδύο πριγκήπων οι οποίοι ίσως ελπίζουν να πάρουν κανένα θρόνο. Οι πιο ευκατάστατοι και οι πιο πλούσιοι Έλληνες δεν υπεστήριξαν τον πόλεμο αυτόν ούτε άμεσα ούτε έμμεσα, υπάρχουν μάλιστα πολλοί απ’ αυτούς οι οποίοι τον αποδοκιμάζουν».(17)

Το αυθαίρετο και πλασματικό της παρουσίασης, απ’ την επίσημη ιστορία, της κοινωνικής έκρηξης σαν εθνική αφύπνιση και του απελευθερωτικού πολέμου των «κατώτερων τάξεων του λαού» σαν ομόθυμη συστράτευση εξουσιαστών και εξουσιαζομένων «ελλήνων» ενάντια αποκλειστικά στον «ξένο» ζυγό, δεν αποκαλύπτουν μονάχα ξένες πηγές (τις οποίες το σύνολο σχεδόν της ελληνικής ιστοριογραφίας θεωρεί –εφόσον υπονομεύουν τον παραληρηματικό εθνικό της λόγο– αναξιόπιστες και χαρακτηρίζει συλλήβδην σαν υποβολιμιαίες), αλλά καταδεικνύει η ίδια η ανατρεπτική κοινωνική πραγματικότητα εκείνης της εποχής στον «ελλαδικό χώρο», όπως αυτή έστω και αποσπασματικά καταγράφεται και αναγκαστικά υπονοείται ή αντανακλάται στις σελίδες της.

Οι πολύτροπα αποτρεπτικές της επανάστασης απόπειρες των «ελληνικών» ηγετικών ομάδων, που εκδηλώθηκαν κατ’ αρχήν στην Πελοπόννησο, θ’ αποτελέσουν τον κοινό παρονομαστή και στις περισσότερες τοπικές εξεγέρσεις που θα ξεσπάσουν (με πετυχημένη κατάληξη ή μη), στη συνέχεια, σε αρκετές περιοχές του «ελλαδικού χώρου» και οι οποίες αποδεδειγμένα –παρά τον πρωτοβουλιακό ρόλο που θα παίζουν στην εκδήλωση κάποιων απ’ αυτές ορισμένα μικροαστικά ριζοσπαστικά στοιχεία της Φιλικής Εταιρίας– δεν ακολουθούσαν καμιά προκαθορισμένη χρονική αλληλουχία η οποία να υποδηλώνει την εφαρμογή ενός «πανεθνικού» σχεδίου δράσης, αλλά υπήρξαν προϊόντα μιας απολύτως φυσιολογικής διαδικασίας: της αλυσιδωτής κοινωνικής αντίδρασης που προκάλεσαν τα εξεγερτικά γεγονότα του Μωρηά.

Οι αστοί οικοκυραίοι-εφοπλιστές των ναυτικών νησιών, αρνούμενοι να παίξουν τον «νομοτελειακά συνεπαγόμενο» –απ’ τη μεταφυσικής ουσιαστικά απόκλισης μαρξιστική αντίληψη για την ιστορική κίνηση, βάσει της οποίας επιχειρεί ολόκληρο το φάσμα της ελληνικής αριστερής ιστοριογραφίας να προσδιορίσει το χαρακτήρα της επανάστασης του 1821– πρωτοποριακό τους ρόλο, θα συρθούν απ’ τους συντροφοναύτες στη διαδικασία ανατροπής του κυριαρχικού σκηνικού, όπως άλλωστε και οι εύποροι (κοτσαμπάσηδες, δεσποτάδες κ.ά.) του ηπειρωτικού χώρου και των αγροτικών νησιών, απ’ την πιο στατική –κατά την ίδια αντίληψη– μερίδα της «ελλαδικής» κοινωνίας, τους εξαθλιωμένους αγροτοκτηνοτροφικούς πληθυσμούς.

Ακόμη κι ο συντηρητικότερος της «αοράτου αρχής» των φιλικών, ο Ξάνθος –που στα απομνημονεύματά του αποδίδει το εξεγερτικό σάλπισμα του Μωρηά στους τεκμηριωμένα πασχίζοντες να το αποτρέψουν κοτσαμπάσηδες και δεσποτάδες– θα παραδεχτει ότι «…εις τας Νήσους και την Ρούμελην τουναντίον ο λαός και οι καπιτάνοι επαναστατήσαντες υπεχρέωσαν τους προεστώτας να συγκατανεύσωσιν».(18)

Η αναγκαστικά σύντομη και λειψή, αλλά ενδεικτική του χαρακτήρα των διαδραματιζόμενων, επιστροφή και περιήγηση στο χωροχρόνο της εκδήλωσης των εξεγερτικών γεγονότων που θα επιχειρήσουμε στη συνέχεια, μέσα απ’ τις σκόπιμα σκεπασμένες με τη σκόνη της λήθης σελίδες της κοινωνικής ιστορίας, θεωρούμε ότι το πιστοποιεί.

Η πάμπλουτη Ύδρα, που για το συσσωρευμένο χρυσάφι στις στέρνες των αρχόντων της την αποκαλούσαν «Μικρή Αγγλία» –αντίθετα απ’ ό,τι συνέβη στις Σπέτσες, που θα ξεσηκωθούν με τον Πάνου, και στα Ψαρά, όπου η «δημοκρατική» κοινοτική διοίκηση η οποία είχε προκύψει μετά την εξέγερση του 1815 θα θέσει μαζί με τον «κοινό λαό» αμέσως τα καράβια του νησιού (που άλλωστε κινούνταν με κεφάλαια πλούσιων Χιωτών) στην υπηρεσία της επανάστασης–, θα συμμετάσχει σ’ αυτήν «κινηθέντος του λαού παρά γνώμην των προκρίτων».(19)

«Σύμφωνα με πληροφορίες από την Ύδρα», θα σημειώσει στο ημερολόγιό του ο πρόξενος της Ολλανδίας στην Αθήνα, «έγινε στις 27 Μαρτίου επανάσταση του όχλου που κραύγαζε ελευθερία-ισότητα κ.λπ. και ζητούσε χρήματα απ’ τους πλουσίους».(20) Γεγονός που θ’ αναγκάσει τους κατοπινούς «ηγέτες» της επανάστασης, και πρωταγωνιστές αργότερα της πολιτικής σκηνής του νεοσύστατου κράτους (Κουντουριώτης, Μιαούλης, Ορλάνδος κ.ά.), να κλειστούν στ’ αρχοντικά τους, να καταβάλουν στους πολιορκητές τους συντροφοναύτες (που άνεργοι εκείνη την εποχή είχαν καταλάβει ήδη τα πλοία και αρματωθεί) ένα υπέρογκο χρηματικό ποσό για την κίνηση του στόλου και να παραδώσουν τη διοίκηση του νησιού σε επαναστατική, υπό τον Αντώνη Οικονόμου (άνεργο καπετάνιο), επιτροπή.

«Περιορισμένοι όντες, ως είπομεν, εις τας οικίας των», επαληθεύει, όπως και πολλοί άλλοι απομνημονευματογράφοι, ο Φωτάκος, «αναγκάσθηκαν και από τα παράθυρα των οικιών των εκρέμαγαν τα τάλαρα φοβούμενοι τον λαόν, και ωμολόγησαν προσέτι, ότι θέλουν και αυτοί την επανάστασιν…».(21)

Στην αγροτική Σάμο οι ολιγαρχικοί «καλικάτζαροι» (κοτσαμπάσηδες, δεσποτάδες κ.ά.), που είχαν υπερισχύσει μετά το 1813 με τη βοήθεια των Οθωμανών και έναντι των «καρμανιόλων» στο κοινοτικό σύστημα, «ετάχθησαν», σύμφωνα με τον Τρικούπη, «με την Τουρκικήν εξουσίαν και δεν ήθελαν την επανάστασιν, αλλά τουναντίον είχαν διάθεση να τη χτυπήσουν».

Έντρομοι μπροστά στον ξεσηκωμό που προκάλεσε στα χωριά του νησιού ο απόηχος των συντελούμενων σ’ άλλα μέρη του «ελλαδικού χώρου» εκρηκτικών γεγονότων, θα συγκροτήσουν φρουρά για ν’ αποτρέψουν την επιχειρούμενη εισβολή των εξεγερμένων αγροτών στη χώρα, θα ειδοποιήσουν τους Οθωμανούς διοικητές των γύρω νησιών να στείλουν στρατεύματα για την καταστολή «των εν τη νήσω αναφυεισών ταραχών» προτρέποντάς τους να προχωρήσουν «εις σύλληψιν των αποστατών» και, τελικά, θα φυγαδεύσουν τους Οθωμανούς αξιωματούχους του νησιού στα μικρασιατικά παράλια.

«Τούτου γενομένου», καταλήγει ο Τρικούπης, «όλη η νήσος και αυτή η χώρα ήσαν εντός ολίγων ημερών εις πλήρη επανάστασιν παρά γνώμιν των προκρίτων»,(22) οι οποίοι, προκειμένου να εκτονώσουν την κοινωνική ένταση, θα παραδώσουν την κοινοτική διοίκηση στον φιλικό Λυκούργο Λογοθέτη, που έφθασε στο νησί (όπως άλλωστε κι άλλοι αξιωματούχοι της Εταιρίας σε ανάλογες περιπτώσεις) μετά την εκδήλωση (14.4.1821) και «επικράτηση» της εξέγερσης.

Στην Άνδρο οι προύχοντες αναγκαστικά θα αποδεχτούν τα τετελεσμένα εξεγερτικά γεγονότα –που ξεκίνησαν με πρωτοβουλία του αιρετικού κληρικού και φιλόσοφου Θεόφιλου Καΐρη, που θα αφορισθεί αργότερα απ’ την εκκλησία–, προσέχοντας «όμως πάντα να μην ξεφύγει από τα χέρια τους η κατάσταση, και στις δύσκολες στιγμές ήταν πάλι έτοιμοι να προσκυνήσουν».(23)

Στην Κάλυμνο οι αγρότες και ναύτες του νησιού –που, σύμφωνα με το χρονικό του Καραβοκυρού, με τον Μιχαήλ Ρεΐση «ηνόουν να σηκώσουν αμέσως τη σημαίαν της επαναστάσεως» ενάντια στη θέληση «των νουνεχόντων και οικοκυραίων», οι οποίοι, όπως και οι ομόλογοί τους σ’ ολόκληρο τον ελλαδικό χώρο, «εθεώρουν τούτο πρόωρον» προκειμένου να την αποτρέψουν–, μετά τη δολοφονία τριών επαναστατών από ανθρώπους των προκρίτων, θ’ αναγκάσουν τους τελευταίους να κλειστούν στο Κάστρο «ένθα ήτο και ο διοικητής Αγάς»(24) και θα τους πολιορκήσουν για δύο μήνες, χωρίς ωστόσο να επικρατήσουν τελικά.

Στη Σίκινο, όπου «οι θερμότεροι υπεκίνησαν τον λαόν εις στάσιν κατά της καθεστηκυίας αρχής», το πρώτο μέλημα των εξεγερμένων ήταν η απόπειρα καθαίρεσης του «έλληνα» βοεβόδα Δημητρακόπουλου και η απαλλοτρίωση των συγκεντρωμένων φόρων.

Περιγράφοντας, ο τελευταίος, σε αναφορά του προς την Καγκελαρία του τόπου, τα διαδραματισθέντα στη συνέλευση των κατοίκων που οδήγησαν στη στάση, τους πληροφορεί πως «…εις την σημερινή σύναξιν δεν είδα κατά το σύνηθες ούτε τους αγίους ιερείς ούτε τους Προεστώτας ούτε νοικοκύριδες, αλλά μόνο μερικοί των οικοκυραίων, πλην δεν ημπόρεσα να καταλάβω αν όλοι εσυνάχθησαν με την θέλησίν των ή τους ετράβησαν οι δημογέρτες…»(25)

Στη Νάξο η αντίδραση των αριστοκρατικών καταλοίπων της φραγκοκρατίας και στη συνέχεια της οθωμανοκρατίας, σύντομα θα σαρωθεί, αφού, σύμφωνα με τον Κασομούλη, «οι χωρικοί επαναστατήσαντες ελησμόνησαν τα προνόμια των αρχόντων και δεν τους πρόσφερναν τίποτα».(26)

Στην Κρήτη οι αγρότες και κτηνοτρόφοι των ορεινών περιοχών (Σφακιανοί κ.ά.) χριστιανοί, αλλά και κάποιοι μουσουλμάνοι, θα ξεσηκωθούν μόλις γίνουν γνωστά τα διαδραματιζόμενα στον υπόλοιπο «ελλαδικό χώρο», παρά την ύπαρξη ισχυρών οθωμανικών στρατευμάτων στο νησί, παρά το γεγονός ότι «μόλις τον τελευταίον Μάρτιον έλαβαν αμυδράν τινά ιδέαν της εταιρίας»(27) –το τελικό σχέδιο, άλλωστε, της ηγεσίας των φιλικών δεν προέβλεπε τίποτε συγκεκριμένο, εφ’ όσον κατέληγε αναφέροντας ότι «περί δε Κρήτης και λοιπών νήσων της Μεσογείου θέλομεν ομιλήσει τα δοκούντα εν καιρώ πρέποντι»(28)– και παρά τη σκληρή αντίδραση των προυχόντων και των αρχιερέων.

Οι τελευταίοι, σύμφωνα με τον Τρικούπη, «…κατέβαλον πάσαν φροντίδα εις διατήρησιν της ησυχίας καθ’ όλην την νήσον, εκδώσαντες εγκυκλίους προς τους υπό την ποιμαντορίαν των, δι’ ων εξύμνουν τας απείρους προς αυτούς αγαθοεργίας της υψηλής Πύλης, και τους εσυμβούλευαν να προσέχωσιν αυστηρώς μη τύχη και δια κακοβούλων και απατηλών εισηγήσεων αποπλανηθώσιν, ως οι αχάριστοι Πελοποννήσιοι, από της σωτηρίου οδού τής προς την Πύλην υποταγής των».(29)

Αργότερα, όταν ο μητροπολίτης Κυδωνίας θα καλέσει τους εξεγερμένους σε υποταγή στον «φιλάνθρωπον αρχιστράτηγον Χασάν Πασάν», θα πάρει την εξής απάντηση: «Δεν ελπίζαμεν ποτέ ότι μέχρι τούδε υπάρχετε εις την ζωήν… ηπορήσαμεν δε μόνον όταν είδομεν να μας προτρέπετε να υποταχθώμεν και δευτέραν φοράν. Το αυτό δε νομίζομεν ως να μας λέγετε να δέσωμεν τας χείρας μας δια να μας σφάξωσιν πάλιν…» (30)

Στη Χίο η εξέγερση, που ξεκίνησε τον επόμενο χρόνο με τη βοήθεια των ήδη επαναστατημένων σαμιωτών και «τους κατοίκους φέροντας αντί πυροβόλων οβελούς, αξίνας, δικέλλας και αντί ξιφών και σπαθιών, σφενδόντας και ρόπαλα», θα καταπνιγεί με πρωτοφανή αγριότητα χάρη στην «μίσθωσιν υπό της δημογεροντίας 200 Τουρκοκρητών αντί 400 γροσίων την ημέραν», που θα ενισχύσουν την οθωμανική φρουρά, σύμφωνα με τη μαρτυρία του κατοπινού μητροπολίτη Γρηγορίου Φωτεινού, και τη «σύμπραξιν των χριστιανών προεστώτων με την τούρκικην διοίκησιν διά τη συνάθροισιν των όπλων», τον αφοπλισμό δηλαδή των χωρικών, μέχρι «οικιακών μαχαιρών» και «πελέκεων».(31)

Στην Αττική ο αυθόρμητος ξεσηκωμός των αγροτών απ’ τα περίχωρα της Αθήνας (Μενίδι, Χασιά κ.ά.) με τον Μελέτη Βασιλείου, και η φημολογούμενη απόπειρα εισβολής τους στην πόλη, θ’ αναγκάσουν τους Οθωμανούς εξουσιαστές να κλειστούν στο κάστρο (στην Ακρόπολη), παίρνοντας μαζί τους σαν ομήρους όσους απ’ τους προκρίτους δεν είχαν διαφύγει σ’ άλλα μέρη της Στερεάς μόλις αντίκρισαν τον επαναστατικό κουρνιαχτό.

Μια πρακτική αναστολής της επαναστατικής διαδικασίας που, όπως και σ’ άλλα μέρη του «ελλαδικού χώρου», θ’ αποδειχτεί ατελέσφορη, καθώς οι αγρότες, όχι μόνο θα εισβάλουν στην πόλη, αλλά θα επιδοθούν σε λεηλασίες οθωμανικών και χριστιανικών αρχοντικών, θα απειλήσουν με σφαγή τον αρχιεπίσκοπο Διονύσιο (ανιψιό του Πατριάρχη Γρηγορίου του Ε΄ –που επέστρεψε μετά την επικράτηση των εξεγερμένων απ’ τη Λειβαδιά–, όπου είχε καταφύγει μετά τις πρώτες ανατρεπτικές εκδηλώσεις) και θα τον περιορίσουν τελικά στη μητρόπολη και, φυσικά, με τη βοήθεια ναυτικών από την Αίγινα και την Τζια θ’ αρχίσουν, μια μεγάλης διάρκειας πολιορκία της Ακρόπολης. Μια πολιορκία που θα συνοδευτεί, όπως ήταν φυσικό, από τους αλλεπάλληλους βομβαρδισμούς της.

Τα περί προσφοράς απ’ τους πολιορκητές μολυβιού, για να σταματήσουν οι Οθωμανοί αφαιρώντας τις μεταλλικές συνδέσεις να καταστρέφουν τις κολόνες του Παρθενώνα, μυθολογήματα –που κατασκευάστηκαν αργότερα για να προσδώσουν εθνική χροιά σε μια εξέγερση της οποίας τον κοινωνικό χαρακτήρα αντιλαμβανόμενος ο Δ. Υψηλάντης θα προσπαθήσει να εκτρέψει αντικαθιστώντας (όπως και σε άλλες περιπτώσεις) τον Μελέτη Βασιλείου με τον υδραίο Νέγκα και αργότερα, μετά από αψιμαχίες, με τον Λιβέριο Λιβερόπουλο– δεν τεκμηριώνονται από καμιά ιστορική πηγή και δεν αντανακλούν, βέβαια, μια λογική εκτίμηση εκείνης της σφοδρής συγκρουσιακής κατάστασης.(32)

Στην Ήπειρο και την υπόλοιπη Στερεά, που αποτελούσαν θέατρο συγκρούσεων εκείνη την εποχή ανάμεσα στην Πύλη και τον αποστάτη Αλή Πασά, η επανάσταση «βράδυνε αδικαιολόγητα, όχι μόνον από την αντίδραση του προύχοντα της Λειβαδιάς Νίκου Νάκου καθώς και των προυχόντων του Μαυρίλου Χατζηδημακαίων που έστελναν γράμματα στους Τούρκους, αλλά και των αρματωλών Μ. Κοντογιάννη, Στουρνάρη Πούλη κ.ά. Κι όταν ο Διάκος έστειλε τον Ι. Λάππα μ’ αγρότες να επαναστατήσει τη Θήβα, μόνον οι χωριάτες από τα Βίλλια και οι Θηβαίοι αγρότες κινήθηκαν».(33)

Ωστόσο σταδιακά όλα τ’ αναχώματα που στήθηκαν για να αναχαιτήσουν τη διάχυση του επαναστατικού πνεύματος και στη Ρούμελη θα υποχωρήσουν, και πολλοί απ’ τούς προύχοντες πρωτομάστορές τους (Τσολάκογλοι, Χασαπαίοι, Χατζηδημακαίοι, κ.ά.) θα εξοντωθούν αργότερα «με φοβεράν δε ωμότητα ενίοτε», είτε απ’ τους εξεγερμένους αγρότες, είτε απ’ τους παραγκωνισμένους, κατά την προεπαναστατική περίοδο, ανταγωνιστές τους στη νομή και διαχείριση της εξουσίας αρματωλούς και καπεταναίους.

Στην ορεινή Θεσσαλία «…οι υιοί των γελαδαρέων και πιστικών και γεωργών έτρεξαν ταχύτερον από τους υιούς των πλουσίων και αρχόντων εις τούτο το μέγα δείπνον της κοινής ημών μητρός και αυτοί προσπαθώσιν να τη βγάλωσι από τον βόρβορον και να την παστρέψωσι με το αίμα των»,(34) θα γράψει με το ψευδώνυμο «Νέος Ιατρός» κάποιος ευκατάστατος λόγιος του κύκλου Βηλαρά (πολλοί πιθανολογούν ότι είναι ο Κονομάτης) σε μια εξιστόρηση των επαναστατικών γεγονότων υπό μορφήν επιστολής, ταυτίζοντας, φυσικά, αυθαίρετα τις επιδιώξεις των καταπιεσμένων με τα εθνικά οράματα της παροικιακής και ελλαδικής αστικής τάξης.

Παρά την ύπαρξη σημαντικότατων οθωμανικών στρατιωτικών δυνάμεων και κόντρα στις απανωτές πιέσεις και προτροπές του μητροπολίτη της Λάρισας Μελέτιου στο ποίμνιό του για μια προς «…το βασίλειον κράτος υποταγήν άκραν, και ευπείθιαν…», οι αγρότες και κτηνοτρόφοι των χωριών του Πηλίου με πρωτοβουλία του «κακορίζικου αρχιμανδρίτη Γαζή», σύμφωνα με μια ενθύμηση κάποιου ηγούμενου του Πανάρετου, που κατέγραψε ο Κορδάτος, θα ξεσηκωθούν.

«…Από τη χόρα Ζαγορά», γράφει ο καλόγερος, «σικόθικεν ο καπιτάνιος Κυριάκος [Μπασδέκης] μαζί του πίγαν ο γιός του γιαλά φίλπας [Ιωάννου], ο Τζαμτσαρέλος κι πολί κσιπόλιτι κι παρακιντέδες που τους τράβικσε ο νταΐς Στέφος απ’ τιν περαχόρα. Ι παναθεματιζμένι», συνεχίζει, «κτίπισαν τους προυεστούς το Φρόνιμο κι τουν Κασαβέτι κι τουν Παπαλεξαντρί, ο Θεός όμους ο μεγαλοδίναμος έβαλε του χέρι του κι σταμάτισε ου χαλαζμός. Ιρθεν ο δεσπότις τις Λάρσας Μελέτιος με τουν Πασά κι έκαναν ζάπι. Ολι ινικοκερέΐ στα ικοσιτέσαρα [χωριά] βγίκαν κι προσκίνισαν κι φίλαξαν τουν ντουνιά από μιγάλον χαλασμό».(35)

Στη Χαλκιδική οι Οθωμανοί αξιωματούχοι, στην προσπάθειά τους να προλάβουν κάθε εκδήλωση της πρόδηλης εξεγερτικής διάθεσης των αγροτών της, θα στείλουν στρατεύματα απ’ τη Θεσσαλονίκη και θα επιχειρήσουν κατά την πάγια τακτική τους να κρατήσουν σαν ομήρους τους προεστούς του Πολυγύρου, που έντρομοι θα εγκαταλείψουν την πόλη. Η βάναυση όμως συμπεριφορά των στρατευμάτων τους θα προκαλέσει τελικά το αντίθετο απ’ το σκοπούμενο αποτέλεσμα, καθώς οι κάτοικοι «εις πρόληψιν δε του κακού έδραξαν τα όπλα, επάτησαν το διοικητήριον την επαύριον, εφόνευσαν τον διοικητήν και τους περί αυτόν 28 στρατιώτας και εκστράτευσαν αυθημερόν εις προφύλαξιν της κωμοπόλεως». Τα αντίποινα στα οποία θα προχωρήσουν οι Οθωμανοί εξουσιαστές (φόνοι προυχόντων, παπάδων και πολλών φτωχών λαϊκών) θα συμβάλουν στη γενίκευση της εξέγερσης σ’ όλη τη Χαλκιδική, «διότι κατά το παράδειγμα του Πολυγύρου όλα τα χωριά της επαρχίας και άλλα κατόπιν αυτών έδραξαν τα όπλα και πανταχόθεν συνέρρευσαν στρατεύματα».(36)

Ωστόσο, σύντομα η επανάσταση στην Ανατολική Μακεδονία, έχοντας ν’ αντιμετωπίσει φοβερά δυσανάλογο για τις δυνάμεις της αριθμό εχθρικών στρατευμάτων, τις αντιδράσεις της πλειοψηφίας των προυχόντων και, τελικά, την υπονόμευση του ανώτερου κλήρου –αφού «άπαντες οι εν τη Κοινή Συνάξει των δεκαεννιά ιερών μοναστηριών του Αγίου όρους προϊστάμενοι», θα προδώσουν, προκειμένου να γλυτώσουν τα κεφάλια τους και την περιουσία τους, τους επαναστάτες και τον αυτοπροβαλλόμενο σαν ηγέτη τους και «προστάτη της Μακεδονίας» φιλικό Εμμανουήλ Παπά–, θα καταπνιγεί, αναγκάζοντας πολλούς απ’ τους εξεγερμένους να καταφύγουν και να συνεχίσουν τη δράση τους στη Στερεά και την Εύβοια, όπου ήδη είχαν εκδηλωθεί αγροτικές εξεγέρσεις (Χαλκίδα, Λίμνη, Κύμη κ.α.).

Στα Επτάνησα, τέλος, οι «έλληνες» βουλευτές του Ιονίου κράτους και οι άγγλοι κατακτητές, μπροστά στην αδυναμία ανακοπής –μέσω αλλεπάλληλων προκηρύξεων– της ογκούμενης εκείνη τη χρονική περίοδο κοινωνικής δυσαρέσκειας, αλλά και της αλληλεγγύης των κατοίκων τους προς τους εξεγερμένους του οθωμανοκρατούμενου ελλαδικού χώρου, η οποία εκδηλωνόταν ποικιλότροπα ακόμα και με στάσεις (Ζάκυνθος, Κύθηρα), θα προχωρήσουν στην καταστολή κάθε αντίδρασης, στον αφοπλισμό των χωρικών και τελικά στην επιβολή στρατιωτικού νόμου.

«Οφείλω δε να μη παραλείψω ενταύθα», σημειώνει στα απομνημονεύματά του, αναφερόμενος στα εξεγερτικά γεγονότα της Ζακύνθου και σ’ όσα ακολούθησαν, ο γραμματέας του Κολοκοτρώνη Οικονόμου, «ότι η φήμη και κοινή μάλιστα γνώμη εβεβαίου, ότι και αυτήν την ένοπλον μετά του λαού ρήξιν, αυτοί της προστασίας υπηρέται προεκάλεσαν και επίτηδες, εν ου δέοντι, πρώτοι μεν αυτοί πυροβολήσαντες, εις δε τον λαόν αποδόντες τον πρώτον πυροβολισμόν. Τούτο παρέσχεν εις τον διοικητήν την ζητουμένην αφορμήν δρακοντείου αυστηρότητος, ως και εις τον Αρμοστήν [Μαίτλαντ] την επιθυμητήν εύλογον πως αιτίαν, να υποβάλουν την νήσον όλην υπό στρατιωτικόν νόμον, ν’ απαγχονίσουν πέντε χωρικούς, πισσώσουν και κρεμάσουν εις κλουβία τα πτώματά των επί των πέριξ της πόλεως υψωμάτων προς έμπνευσιν τρόμου. Αφώπλισαν δε και πάντας τους της νήσου κατοίκους, εφυλάκισαν έως εκατόν πολίτας Ζακυνθίους, και ιερείς έτι, εις το φρούριον ως υπόπτους ή απειθείς».(37)

Κατασταλτικά και προληπτικά μέτρα, που όμως δεν θα σταθούν ικανά ν’ αποτρέψουν ούτε την εκδήλωση στα αμέσως επόμενα χρόνια κοινωνικών ταραχών στ’ αγγλοκρατούμενα Επτάνησα, ούτε την ενεργό συμμετοχή πολλών κατοίκων τους στο πλάι των εξεγερμένων του οθωμανοκρατούμενου «ελλαδικού χώρου» στον απελευθερωτικό αγώνα, στα πλαίσια μιας πρωτοφανούς για εκείνη την εποχή σε έκταση, πολύμορφης και ετερόδοξης κίνησης αλληλεγγύης, στην οποία, εκτός των επώνυμων και ανώνυμων ευρωπαίων «φιλελλήνων», θα συμμετάσχουν εθελοντές από κάθε σχεδόν γωνιά της γης (ασιάτες, νοτιοαμερικάνοι, βορειο-αμερικάνοι κ.ά.) και, κυρίως, απ’ το βαλκανικό χώρο (αρβανίτες, ρουμάνοι, βούλγαροι, βόσνιοι, σέρβοι, μακεδόνες κ.ά.). Την προσφορά των τελευταίων ωστόσο, παρ’ ότι πιο σημαντική, ως μη κινούμενη όπως αυτή των δυτικο-ευρωπαίων απ’ το πνεύμα του «διαφωτισμού», της «υπεράσπισης των ανθρώπινων δικαιωμάτων» και της «αρχής της αυτοδιάθεσης των εθνών», η επίσημη ιστορία υποβαθμίζει και πολλές φορές αγνοεί, όπως παραβλέπει και αγνοεί, προκειμένου να ενισχύσει την ευρεία αντίληψη για τον καθαρά εθνικό και θρησκευτικό χαρακτήρα της επαναστατικής έκρηξης του 1821, «ότι έχουμε», σύμφωνα με τις έρευνες του ιστορικού Σπύρου Λουκάτου, ακόμη και «τούρκικο φιλελληνισμό, έχουμε φιλέλληνες Τούρκους, έχουμε τον ανώτερο θρησκευτικό ηγέτη της Τουρκίας να μη θέλει να πειθαρχήσει σε σουλτανική εντολή για να καταδικάσει τον ελληνικό αγώνα και γι’ αυτό να εξορίζεται και κατά τη διάρκεια της εξορίας να εκτελείται. Έχουμε άλλους Τούρκους επίσης που μπήκαν μέσα στα στρατεύματα τα επαναστατικά και αγωνίστηκαν».(38)

Υπερτονίζοντας τη σημασία υπαρκτών φαινομένων, όπως της προσμονής –των γαλουχημένων για έναν αιώνα με τις προφητείες του Αγαθάγγελου καταπιεσμένων– βοήθειας απ’ τη χριστιανική Ρωσία και κρουσμάτων (όχι πάντως γενικευμένων) θρησκευτικής μισαλλοδοξίας σε βάρος φτωχών, εβραίων, μουσουλμάνων και καθολικών, η κρατούσα ιστοριογραφία αφήνει έντεχνα ανερμήνευτο το γεγονός ότι η κυρίαρχη χριστιανική ιδεολογία στάθηκε ανίκανη να αποτρέψει την κοινωνική έκρηξη. Το γεγονός ότι η επανάσταση, όχι μόνο θα ξεσπάσει παρά και κόντρα στην πολιτική βούληση της ηγεσίας του κλήρου, αλλά θα διαρρήξει και τον αξιακό πυρήνα της χριστιανικής κοσμοθεωρίας, αφού, όπως θα ομολογήσει και ο διαδεχθείς τον κρεμασμένο απ’ τον Σουλτάνο για την ανικανότητά του να την αποσοβήσει πατριάρχη Γρήγορο τον Ε΄, ο Ευγένιος ο Β΄, στο δεύτερο αφοριστικό κείμενο (Αύγουστος του 1821), «…το μεγαλύτερο τμήμα του Ελληνικού έθνους αντί να δείξει την απέραντη ευγνωμοσύνη [στο σουλτανικό κράτος] ξέχασε αυτή την απέραντη ευγένεια με την άρνηση και καταπάτηση των θεσμών της θρησκείας που παραγγέλλουν πλήρη υποταγή και υπακοή σ’ αυτή την ουρανοσκεπή αυτοκρατορική δύναμη».

Για πρώτη φορά τόσο μαζικά, οι αναμφισβήτητα θρησκόληπτοι ραγιάδες και σ’ ολόκληρο τον «ελλαδικό χώρο» θ’ αρνηθούν ν’ ακολουθήσουν τις απειλητικές προσταγές του θεϊκού εκπροσώπου, «…να καταθέσουν», δηλαδή, «αμέσως τα όπλα τους και να επανέλθουν στην αρχική κατάσταση της τέλειας και νόμιμης υποταγής», και θα συνεχίσουν με πάθος «τα άσκοπα κινήματα, που τόσα τρελλά σχεδιάστηκαν υπό την επήρεια του άθλιου Δαίμονα»,(39) κινήματα στα οποία θα πάρουν μέρος, μαζί με τους χιλιάδες καταπιεσμένους, και εκατοντάδες απλοί κληρικοί, αρνούμενοι στην πράξη τις εντολές μιας κοσμοθεωρίας που επαγγελλόταν την, μέσω μιας αναξιοπρεπούς επιβίωσης, κατάκτηση της βασιλείας των ουρανών και προκρίνοντας το ρίσκο του αγώνα για την απόκτηση της ελευθερίας επί της γης.

Τις ρωγμές, ωστόσο, που προκάλεσε η κοινωνική έκρηξη στην ψεύτικη και κατασκευασμένη –απ’ τους κρατούντες με σκοπό την άλωση των ιδιαιτεροτήτων και την πολιτιστική ομογενοποίηση των ετερογενών ανθρώπινων ομάδων του ευρύτερου βαλκανικού χώρου– θρησκευτική συνείδηση, θα επιχειρήσει να επουλώσει μερίδα των επίδοξων κυριάρχων της εποχής, με τη σταδιακή έντεχνη και βίαιη επιβολή της εθνικής ιδεολογίας, αποσκοπώντας στην ανακοπή της κοινωνικής πορείας της επανάστασης και της συνεπαγόμενης αυτοσυνειδητοποίησης των καταπιεσμένων και κατατείνοντας να εντάξει τις αυτονομημένες και αλληλοσπαρασσόμενες κατά τη διάρκειά της εξουσιαστικές ομάδες του «ελλαδικού χώρου», σε μια νέα ιεραρχική οντότητα, το εθνικό κράτος, στα πλαίσια της σταδιακής, μετά την αστική χειραγώγηση της κοινωνικής επανάστασης στη Γαλλία, αναδιάρθρωσης της κυριαρχίας και μεταλλαγής των εκμεταλλευτικών σχέσεων σ’ ολόκληρο τον ευρωπαϊκό χώρο.

[Από το Βιβλίο: Κυριαρχία και Κοινωνικοί Αγώνες στον Ελλαδικό Χώρο, τόμος Α΄, έκδοση ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΑΡΧΕΙΟΘΗΚΗ, Αθήνα 1996, σελίδες 283 – 301]

Παραπομπές:

1. Τ. Σταματόπουλου, Ο Εσωτερικός Αγώνας, τ. α΄, σ.184.
2. Κ. Σιμόπουλου, Πώς είδαν οι Ξένοι την Ελλάδα του ’21, τ. α΄, σ. 467.
3. Γ. Σκαρίμπα, Το ’21 και η Αλήθεια, τ. β΄, σ. 203.
4. Σ. Τρικούπη, Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως, τ. α΄, σ. 58.
5. Μ. Οικονόμου, Ιστορικά της Ελληνικής Παλιγγενεσίας, τ. α΄, σ. 58.
6. Η κατάσταση στην Πάτρα απ’ τις αρχές του 1821 ήταν έκρυθμη και πολλοί κάτοικοί της, παρά τις πάγιες απαγορεύσεις, οπλοφορούσαν. «Στις 23 Φεβρουαρίου», έγραφε ο επιτελών χρέη προξένου της Ολλανδίας Solair, «αφού οι έλληνες ραγιάδες της Πάτρας αρνήθηκαν ανοιχτά να πληρώσουν το χαράτσι και τους άλλους φόρους κατά την παλιά συνήθεια, μια υπόκωφη αναταραχή άρχισε ανάμεσά τους» [Κ. Σιμόπουλου, Πώς είδαν οι Ξένοι την Ελλάδα του ’21, τ. α΄, σ. 196].
7. Κ. Σιμόπουλου, Πώς είδαν οι Ξένοι την Ελλάδα του ’21, τ. α΄, σελ. 186.
8. Κ. Μ. Ε., Η Επανάστασις του ’21, σ. 89.
9. Γ. Αναπλιώτη, Το Εικοσιένα χωρίς Μύθο, σ. 67, Καλαμάτα.
10. Π.Π. Γερμανού, Απομνημονεύματα, σ. 15.
11. Γ. Αναπλιώτη, Το Εικοσιένα χωρίς Μύθο, σ. 60.
12. Π. Π. Γερμανού, Απομνημονεύματα, σ. 22.
13. Σπ. Τρικούπη, Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως, τ. α΄, σσ. 66-67.
14. Ο Τύπος του Αγώνα, τ. α΄, σ. 83.
15. «Πηγαίνω στην Ελλάδα», έγραφε ένας Πιεμοντέζος «φιλέλληνας», ο Brengeri, «ελπίζοντας πως θα συμβάλω στην απελευθέρωσή της και ίσως, ποιος ξέρει, στο λυτρωμό και της δικής μου φτωχής πατρίδας που στενάζει κάτω από το ζυγό του ράσου» [Κ. Σιμόπουλου, Πώς είδαν οι ξένοι την Ελλάδα του ’21, τ. α΄, σ. 58].
16. Γαϊτάνου-Κρητικού-Δαρδανού, Το Κοινωνικό Περιεχόμενο της Επανάστασης στην Άνδρο, σ. 48.
17. Γ. Λάιου, Ανέκδοτες επιστολές και έγγραφα του 1821, σ. 173.
18. Εμ. Ξάνθου, Απομνημονεύματα περί της Φιλικής Εταιρίας, σ. 55.
19. Σπ. Τρικούπη, Ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης, τ. α΄, σ. 150.
20. Κ. Σιμόπουλου, Πώς είδαν οι Ξένοι την Ελλάδα του ’21, τ. α΄, σ. 455.
21. Φωτάκου, Απομνημονεύματα, τ . α΄, σ. 112.
22. Σπ. Τρικούπη, Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως, τ. α΄, σ. 165.
23. Τ. Σταματόπουλου, Ο Εσωτερικός Αγώνας, τ. β΄, σ. 357.
24. Γ. Μ. Τσουκαλά, Μιχαήλ Ρεΐσης, ο Φιλικός του 1821, σ. 37-36.
25. Τ. Σταματόπουλου, Ο Εσωτερικός Αγώνας, τ. β΄, σ. 361.
26. Γ. Κορδάτου, Η Κοινωνική Σημασία της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821, σ. 189.
27. Σπ. Τρικούπη, Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως, τ. α΄, σ. 194.
28. Τ. Βουρνά, Φιλική Εταιρία, σ. 105.
29. Σπ. Τρικούπη, Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως, τ. α΄, σ. 194.
30. Τ. Σταματόπουλου, Ο Εσωτερικός Αγώνας, τ. α΄, σ. 200.
31. Αρ. Βαζούρα, Έθιμα και Κράτος εις την Νεωτέραν Ελλάδα, σ. 382
32. «Στον αφανισμό των αρχαιοτήτων», συμπεραίνει ο Κ. Σιμόπουλος συμπυκνώνοντας αφηγήσεις ξένων και ελλήνων αυτοπτών μαρτύρων, «συναγωνίζονταν πολιορκημένοι και πολιορκητές. Οι Τούρκοι κυλούσαν σπονδύλους κιόνων και άλλους όγκους μαρμάρων από την Ακρόπολη για να παρασύρουν τις ελληνικές οχυρώσεις. Και οι Έλληνες έσκαβαν λαγούμια και προκαλούσαν εκρήξεις και ανατινάξεις που θα μπορούσαν να αναποδογυρίσουν τα μνημεία. Όταν, πάλι, οι Έλληνες ύστερα από τέσσερα περίπου χρόνια βρέθηκαν πολιορκημένοι στην Ακρόπολη, κομμάτιαζαν τα μάρμαρα των αρχαίων ναών και τα χρησιμοποιούσαν για μπάλες κανονιών. Ακόμα και σπονδύλους ολόκληρους από τον Παρθενώνα κυλούσαν εναντίον των Τούρκων» [Κ. Σιμόπουλου, Πώς είδαν οι Ξένοι την Ελλάδα του ’21, τ. α΄, σ. 192].
33. Τ. Σταματόπουλου, Ο Εσωτερικός Αγώνας, τ. α΄, σ. 192.
34. Ιωάννου Οικονόμου του Λαρισαίου, Επιστολαί Διαφόρων (1759-1824), σ. 465.
35. Κορδάτου, Η Κοινωνική Σημασία της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821, σ. 465.
36. Σπ. Τρικούπη, Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως, τ. α΄, σσ. 189-190.
37. Μ. Οικονόμου, Ιστορικά της Ελληνικής Παλιγγενεσίας, σ, 179.
38. Κ.Μ.Ε. Η Επανάσταση του ’21, σ. 339.
39. Charles A. Fraree, Ορθόδοξος Εκκλησία και Ελληνική Ανεξαρτησία 1821-1859, σ. 54.